Şehrin her bölgesinde aynı seviyede nefes alamıyor. Özellikle yeni yapılan yerleşim yerlerinde toplu taşımanın yetersizliği, sadece konfor meselesi değil, bir zorunluluk haline geldi. Günün belli saatlerinde özellikle, iş saatlerinde otobüste trafikten dolayı gecikmeler yaşıyor, vatandaşlar işlerine zor yetişiyor. Yoğunluğun olduğu saatlerde otobüs sayılarının artırılması gerekiyor, çünkü otobüsler tıklım tıklım oluyor.
Trafik sorunların artması da cabası oluyor. Malatya’nın merkezindeki inşaatların artmasıyla hem vatandaşlar yürünecek yol bulmazken hem de araçlar, ara sokaklarda sıkışıp kalıyor. Malatya’nın doğu ve batı hattında özellikle, iş giriş ve çıkış saatlerinde trafik tamamen kilitleniyor. Bu sıkışıklıkla beraberinde insanların zamanları trafikte beklemekle geçerken hem psikolojik hem de ekonomik sıkıntısı yaşamakta.
Malatya’da özellikle iş saatlerinde polis okulunun önünden Beylerderesi viyadüğü’e kadar 60 dakika sürüyor. İnsanlar mesai saati bitiğinde evlerine gitmek içinde, trafikten dolayı bir saate yol çekiyorlar. Yakın zamanda okullarda açılacak bu sefer bir saatlik yol olacak 2 saat…
Ulaşım planlaması sadece yol yapmak ya da araçların sayısını artırmakla çözülmüyor bu sorun. Bu işin temelinde sürdürülebilirlik, eşitlik ve erişilebilirlik yatıyor. Malatya’nın bu çözüme ihtiyacı var. İnsanların işe, okula, hastaneye zamanında ve rahatça ulaşabileceği bir sistem kurmak, artık bir lüks değil; yönetimlerin asli sorumluluğu.
Çözüm sadece asfalt dökmek değil; insanları dinlemekten, mahallelerin ihtiyaçlarını yerinde tespit etmekten ve günü kurtaran değil, geleceği planlayan adımlar atmaktan geçiyor.
Malatya’nın giderek içinden çıkılmaz hale gelen ulaşım tablosunda bulanıklaşıyor.