Kim bu ya? Malatya’nın başına bela olmuş, gelene gidene sallıyor. Haybeden de değil
Arkadaş, kaleme aldığı her cümlenin dumanı da püfür püfür tütüyor… Sana ne arkadaş!
Başkan eşine kadro vermiş, yok belediye üzerinden yurt dışına adamlar aşırmış.
Yok, efendim Yimpaş kiralanmış da, sonra satılmış, satın alan fazla masraf yaptım demiş kocaman binayı beleşe kapatmış. Üfürmüyor da arkadaş. Sıkılmamış, üşenmemiş bir de belge belge açıklıyor.
Şimdi de kafayı Avukat Başkana takmış yok şunu yanına aldı yok bunu yanına aldı. El bebek gül bebekten, al gülüm, ver gülümden de hazzetmiyor.
Kim bu arkadaş!
Neyse ben söyleyeyim. Ben 2005’te Malatya’dan ayrılırken tek tük kalemler vardı.
İsmet Yalvaç zirvedeydi. Haydar Karaduman her daim abimizdi. Erol Kurhan benim hocamdı. Ali Aladağ eski kurt. Mikail Pelit en popüler. Bülent Yalvaç, Rıfat Gökçe TV’lerin vazgeçilmezi. Vahap Güner in duruşu yetiyordu. Mehmet Aydın sıfırdan BUSABAH’ı zirveye taşıdı. Ali Cengiz yaşayan efsane. Bülent Korkmaz sönmüş bir volkan. Necdet Akboğa ile Sena TV’de aç susuz radikal patronlara demokrasiyi anlatırdık. Burhan Karaduman sesiz bir güç. Dilaver Gür, Aziz Yiğit, Naci Bayrakcı Malatya Er TV’de vazgeçilmez konuklarım. Şenol Karaduman’nın da ben de emeği büyük. Faysal Elkoca gündem yaratan, Mustafa Bulaşmaz ile her ne kadar rakip olsak hep beraberdik. Mehmet Türel geçen kitap çıkarmış ilk kez mutluluktan topuğuma tükürdüm. Boynuz kulağı geçer sözünü hatırlattı bana. Fatih Avcı nedenini bilmediğim şekilde bana sırt dönse de hep alkışlarım. Hülya Kaya tartışmasız Malatya’nın yüzü. Peki, Burak Altun’na ne demeli burnumuzun dibinde ki adamı görmemişiz. Sevgili Muhammet Said Yalçın’nın duruşu yetiyor. Güzel günler geçirdiğimiz İsmail Karataş unutmak mümkün mü?
Bu anlattığım isimler ile birlikte mesaim oldu.
Şimdi takip ettiklerim, Atilla Kantarcı abim, Mahir Temur kardeşim. Biri geçmiş tarihimizin canlı şahidi, diğeri ise gelecek tarihe ışık saçıyor.
Mahir kardeşim ile Malatya’da mezarlıkta karşılaştık rahatsızlığımdan dolayı sağ olsun yanıma geldi hasbihal ettik bizzat tebrik ettim. Mahir zamanında beni TV’den aldırdılar, Burak Altun şahittir ama alanlar gün geldi bizimle dost oldular, anladılar Navigasyonumuz çakma değil, gittiğimiz adresin sonunda yalan dolan yok.
Senin duruşun belli, küfür etmesen bile ağzına yakışıyor sert cümleler. Mahir demiş ise “doğrudur” dedirtiyor insana.
Malatya seyahatimde başta Mahir Temur ve bütün meslektaşlarım hepsi davet etti gidemedim..
Veli Ağbaba vekilimin mitingini çay bahçesinde, Sami Er Başkanımın devir teslim törenini abimin evinin balkonunda takip ettim, çok sevdiğim. Vekilim Mehmet Fendoğlu abem MHP İl Başkanı Gökhan Gök kardeşim ile Hekimhan’da iftarda bir araya geldik.
Dışarı çıktığımda bir kolumda Remzi Uğur abim, diğer kolumda Vahap Eserdi kardeşim ile Mustafa Külah vardı. Dönmeme yakın yurt dışında olduğu için geç gelen kardeşim Murat Çiğdem ‘senin hastalığın bana gele’ deyip beni çeke çeke Hekimhan Yağca köyünde ağırladı. Son olarak Almanya’ya dönüşü Elazığ’dan yaptım. “Koskoca Malatya’mızda nasıl yurt dışı olmaz” diye üzüldüm, ancak milletvekili seçimlerinde sıralama da geride olsa da aktif çalışmada ön planda olan AK Parti vekilimiz Abdurrahman Babacan’dan aldığım bilgiye göre yapımı devam eden Malatya Havalimanın da 1.5 yıl içinde biteceğini ifade etti.
Meslektaşım Mahir Temur ile başladığım yazıyı Malatya seyahatim ile birleştirdim umarım sizleri yormamışımdır.