6 Şubat depremi sonrasında en öksüz kalan il maalesef Malatya. Enkaz kalkmaz, işler kaplumbağa hızı ile halledilmeye çalışılır. Başta şehrin iç kısımları ve Çevre yolu ile paralel Niyazi Mısri, Pakistan ve Hindistan görüntüsü veriyor. Yani sözün kısası başta depremde Malatya’da olan ve mükafat olarak Antalya’ya tayin edilen Hulusu Şahin ve dönemin kendi derdine düşen belediye başkanları hiçbir çalışma için gövdelerini değil ellerini dahi taşın altına koymadılar. Çiçeği burnunda belediye başkanlarımız da şu an hiçbir çalışma olmadığı gibi olaylara hâkim dahi değiller. Neden Murat Kurum umut diye manşet attım. Eski Şehircilik bakanında mental yorgunluk bir taraftan verdiği hiçbir sözün arkasında durmadığı gibi açıklamaları tamamen havada kaldı. Murat Kurum genç ve deprem döneminde tüm alanlara hâkim olması ve ilk ziyaretini Malatya’ya yapmış olması hem moral açısından hem de sahiplenme duygusunu hissettirmesi açısından önemli. Öncellikle yaptığı ilk mesajlar kısmen de olsa insanlarımıza öz güvenin yanında umut verir nitelikte. Temennim, diğer bakan ve belediye başkanlarının dönemindeki gibi verilen sözlerin havada kalmaması. Şehrin merkezi ve Hükümet binası ile Saray Mahallesi çalışmaları bitince Malatya’ya bir ışık gözükür gibi. Öncelik Çevre Yolu, Kışla Caddesi ve Niyazi Mısri’ye paralel Akpınar yıkımları acilen halledilmeli ve özellikle Çevre Yolunda ilimiz içinden geçen şehirlerarası yolcuların Malatya’nın önemsenmediğini görmeleri geçekten bana dokunuyor. Murat Kurum’u o yüzden önemsiyor ve olmayan umudumuzu kısmen yeşerttiği için bir depremzede olarak on yedi ay sonra biraz da olsa moralliyim.