Bazen bir doksan dakikayı tanımlarken kötü, zevksiz, kalitesizdi deriz. Malatya-Bursa maçının tam karşılığı da böyleydi. Bol bonuslu kredisini 1 hafta önce Göztepe karşısında heba eden Bursa, Malatya’ya kibrit ışığı kadar umudun peşinden gelmişti.
Ligin Erzurumspor’dan sonra en kötü oyuncu grubuna sahip takımıydı Bursa, benim fikrim böyle. Ligi başladığından bu yana da bu tezimi hep dile getirdim. Nitekim kadrosu kötü iki takımda küme düştü.
Son 6 haftada 2 gol atan Yeşil-Beyazlılar daha ilk yarıda 2 gol bularak kıvılcımı köze döndürmeye çalıştı.
Ama Göztepe İzmir’de kocaman bir ateş yakmıştı sesleri Malatya’ya kadar geliyordu.
Tribünler mızmızlanmaya başlamış ya Avrupa’ya gidemezsek. Generalleri eksik Malatya birde kötü futbol oynayınca tribünlerde herkes polat herkes memati oldu. Üstüne de 10 kişi kalınca taraftarca formanın kutsallığı da gitti.
Böyle bir ortamda ikinci yarıya iyi başladı Malatya, 10 kişi oynamasına rağmen Bursa’dan daha iyi takım olduğunu oyna-dığı oyunla cümle aleme duyurdu. Herkesin kalbinde yara açan Camara golle veda etti. İzmir’den gelen Ankaragücü golü loca 3 ve Bursa tribünlerine güzel 5 dakika geçirdi. Göztepe buraları iyi biliyordu. Bileti 1 hafta geçte olsa kesti. Hüzün, keder, öfke, kader her şey vardı. Bazen kazanırken de kaybediyorsun ya işte tarifi yok. Kazandı Bursa ama kaybetti.
Malatya’nın havası başka, forsu bambaşka, yenilse de Avrupa’ya gidecek.
Kadıköy’de gelen gol haberleri çoktan Malatya’yı Avrupa yakasına çevirdi.
Tribünlerde oluşan şu yanlış algıyı da düzeltelim. (Evkur Yeni Malatyaspor UEFA kupasında gruplara kalmadı. 2 ön eleme oynayacak. Bunların birinde seri başı, gruplara kalmadığı müddetçe beklenilen o ayakbastı parası gelmeyecektir) Bu gerçek böyle biline, duyan duymayana duyura. Lig bitti. Bursa bu sonu kendisi hazırladı. Malatya için sezon kötü bitmedi. İnişler-çıkışlar oldu. Beklenenin üstünde bir yerde bitirdi. Bekleyenlerin neyi beklediğini de bilmediği bir ortamda bu performans çok iyi. Gelecek için ise umutlarımız halen taze.