Hayatın en büyük yanılgılarından biri, insanın kendisine
karşı en sert davranan kişi olmasıdır.
Çoğu zaman başkalarına gösterdiğimiz anlayışı,
Sabrı ve şefkati kendimize göstermekte zorlanırız.
Oysa unuttuğumuz çok önemli bir gerçek vardır;
Hepimiz bu hayatı ilk kez yaşıyoruz.
Kendimize yüklediğimiz yük o kadar ağır olur ki,
Yaptıklarımızı değil yapamadıklarımızı görmeye başlarız.
Bir hata yaptığımızda kendimizi acımasızca eleştirir,
Eksiklerimizi büyütürüz.
Halbuki aynı durumda olan bir arkadaşımıza,
bir çocuğa ya da
Sevdiğimiz birine böyle davranmayız.
Ona anlayış gösterir, moral verir ve yeniden
Denemesi için cesaretlendiririz.
Peki neden kendimize bu hakkı tanımayız?
Nazik sözler, cömert övgüler ve en büyük alkış
Çoğu zaman önce kendimizin hakkıdır.
Çünkü insan, önce kendi emeğini,
kendi çabasını fark etmelidir.
Hayat mükemmel olma yarışının yaşandığı bir
Arena değildir.
Kimse kusursuz olmak zorunda değildir.
Bazen yavaşlamak gerekir.
Durup nefes almak, kendimizi dinlemek
Ve
Yaptıklarımızı takdir etmek gerekir.
Çünkü insan, kendine gösterdiği şefkat kadar
Güçlü olur.
Kendine zaman ayıran, kendini anlayan ve
Kendine nazik davranan biri hayata karşı
Daha dirençli olur.
Unutmamak gerekir ki mükemmel
Olmak zorunda değilsiniz.
Hata yapmak, öğrenmek ve yeniden başlamak,
Hayatın doğal bir parçasıdır.
Önemli olan kendinize haksızlık etmemek ve kendinize
Hak ettiğiniz değeri verebilmektir.
Belki de bugün yapmanız gereken tek şey şudur;
Biraz yavaşlamak, derin bir nefes almak.
Kendinize şu cümleyi söylemek.
“Ben de hayatı ilk kez yaşıyorum.”
Sevgiyle…