En son 4 yıl önce Saraçoğlu’nda tribünden Fenerbahçe-Eskişehirspor maçını izlerken ‘acaba bir gün Malatyaspor ismini burada duyabilecek miyim’ diye sormuştum kendi kendime. Kadıköy’de Malatya ismi daha önceki yıllarda defalarca anons edilmiştir ama geçtiğimiz Pazar akşamı “Yeni Malatya” ismi Şükrü Saraçoğlu Spor Kompleksi’nde ilk kez yankılandı.
A takımın maçı öncesinde U21 takımlarının mücadelesini izleme fırsatım oldu. Dereağzı tesislerinde taraftarın alınmadığı ve yalnızca kulüp yöneticilerinin izleyebildiği müsabaka 1-1 berabere sonuçlandı. Bu maç denizin hemen kıyısında Fenerbahçe Spor Kulübü’nün tüm branşlarında faaliyet gösteren sporcuların en iyi şekilde antrenman yapabileceği standartlar üzeri bir tesiste oynandı. Maçta dengeler Fenerbahçe lehine olsa da, saha içinde skorda üstünlük kurmayı başaramayan sarı-lacivertli oyuncu topluluğu vardı. Öte yandan Yeni Malatyasporlu genç takımda ise taktik maktik yok! Bildiğin bam bam bam! Güçlü rakibi karşısında savaşarak, direnen gol yememek adına sahada adeta etten duvar ören bir takım görüntüsü vardı. Teknik direktör Murat Uçkun’un bir dakika bile yedek kulübesinde oturduğunu görmedim. Sürekli oyuncularına direktiflerde bulunarak daha dikkatli olmaları konusunda telkinlerde bulundu. Nitekim bu uyarılar işe yaradı ve penaltı atışlarının skoru belirlediği maçta genç takımımız rakibi karşısında 1 puan almayı başardı.
Gelelim A takım maçına
15 bin civarında Fenerbahçeli taraftarın doldurduğu tribünlerde gözle görülür boşluklar vardı. 2 bin civarında biletli Yeni Malatyaspor taraftarı da deplasmanda takımlarını yalnız bırakmadı. Yeni Malatyaspor’da bazı eksik oyuncuların yokluğu kadroda rotasyona neden olmuştu. Özellikle Diallo ve Dia ile ilk 11’e başlanmaması gerektiği düşüncesine bende katılıyorum.
Maçtan önce sarı-kırmızılı takım taraftarları stada güvenlik önlemleri alınarak toplu halde giriş yaptılar. İlk düdükle birlikte Fenerbahçeli taraftarlar takımları lehine kulakları sağır edercesine tezahürat yapmaya başladılar. Yeni Malatyalı taraftarların sesi grubun bulunduğu misafir tribününün sahaya olan uzaklığı nedeniyle çok az duyulsa da özellikle Trabzonspor tezahüratları Fenerli taraftarları çıldırtmaya yetti. 44 ve 61. Dakikalarda “Bize her yer Trabzon” sesi tüm statta yankı yaptı…
Maçla ilgili daha fazla konuşmak isterdim. Her iki takımın sergilediği oyun bana göre tuzsuz, baharatsız, salçasız yemek gibiydi. Zengin malzemeli gibi görünse de damak tadımıza hitap etmedi. Kumaş farkı olsa da, Fenerbahçe karşısında bu kadar kötü bir oyunla mağlup olacağımızı düşünmemiştim.
Maçın skoru dışında her şey çok güzeldi. Sarı-lacivertli kulübün yetkililerinin Yeni Malatyasporlu yönetim ve futbolculara yaklaşımları gayet misafirperver şekildeydi. Malatya’dan geldiğimi paylaştığım Ulusal gazetelerin foto muhabirleri sıcak ve samimi şekilde yaklaşım göstererek her konuda yardımcı oldular. Maçtan önce yaptığımız sohbette Fenerbahçe’nin Malatyaspor’dan çekindiğini, sarı-kırmızılı takımın iyi bir kadroya sahip olduğu yönde düşüncelerini paylaştılar. Ama maçın devre arasında bu düşüncelerinin yerini “Malatya çok vasattı” “Sizin takımda malzeme yokmuş” ifadeleri alınca diyecek hiçbir söz bulamadım…