Malatya futbolu, eminim uzun yıllar sonra ilk kez böylesine rahat ve huzur bir maç seyretmiştir. Bolu’da sadece iyi skor değil, kusursuz futbol da vardı sahada. Boluspor müsabakasına diken üstünde çıkan teknik heyet ve futbolcular, sahadan tarihi bir zaferle ayrılarak, hem eleştirilere hem de kötü gidişe son vermiş oldular.
Oyunun her bölümünde keyif veren, istediği dakika skor üreten, orta sahada akışkanlığı iyi yapan ve tempoyu inisiyatifine göre ayarlayan bir Yeni Malatyaspor görmek, hepimizi mutlu etti. 5 haftadır kazanamayan takım görüntüsü gitmiş, yerine cesur, ne yaptığını bilen, maçı rakibinden çok isteyen, lider gibi oynayan bir takım gelmişti.
Bu tür maçlardan sonra ağzı elastike olanlar bin bir türlü yorum yapabilir. Maçın tartışmasız yıldızı Eren üzerinden genel hükümlerde bulunmak yanlış olur. Amutu sezon başı formda değilken Eren oynadı. Amutu düzelir düzelmez gollerle başladı. devamında oynayan bir forvet ile şans bulmayan bir Eren arasında İrfan hocanın Amutu’yu tercih etmesi gayet doğaldı.
Eren 3 gol attı diye şimdi yeni tartışmaları alevlendirmenin manası yok. Böyle farklı ve güzel oyunla gelen galibiyetlerin ardından çok fazla teknik taktik konuşmayı doğru bulmuyorum. Yeni Malatyaspor 5 maç üst üste puan kaybederken de herkesin sorguladığı, neden bu takımının gerçek kapasitesinin altında oynadığı idi.
Bolu’da rakibini kendi sahasında sindirecek, hatta madara edecek oyunu gösteren futbolcularımız devre arasına öyle bir girdi ki eminim başkanın da hocanın da aklı karışacak. Sırf şu maça kadar soru işareti oluşturan birkaç oyuncu sınıfı geçti mesela. Bu maçın asıl kazananı onlardı bence. Hep tartışılan Caner’in, canı isterse neler yapabileceğini, gününde bir Eren Tozlu’ nun bu ligin tozunu attırabileceğini, forvet arkasında İrfan’a boşluk yaratıldığında etkili olabileceğini gördük mesela.
Başından sonuna kadar emeği geçen tüm futbolcuları ve teknik heyeti tebrik ediyorum. Onlar nasıl ki bu maçın gerçek kazananıydılarsa bir de Malatyaspor kazanırken, kaybeden Malatyalılar vardı.
Takım seri puanlar kaybettiğinde, para krizinden olmadık sorun üretmeye çalışanlar, futbolculara alakasız eleştiriler yöneltenler, teknik heyeti istifaya davet edenler, Adil Gevrek’e gün biçenler ve en önemlisi Malatya’nın Bolu’dan hezimetle döneceğini ön görenler kaybetti.
Yeni Malatyaspor’un son 6 maçında 5 puan almasını bir kayıp olarak gördüğümü daima belirttim. Ancak hiçbir zaman karamsar bir tablo yaratmadım. Bana göre bugün de sorsanız. Bandırma maçı 3 puan, Giresun karşılaşması 2 puan, Adana Demir maçı 2 puan bizim kaybımızdır. Bugün ilk yarıyı 37 puanda açık ara bitirebilirdik. Fakat 16 maç 30 puan ve 2. Basamak da hiç fena değil.
İlk yarıda nasıl ki İrfan Buz’un, yönetimin, futbolcuların çıkarması gereken dersler var ise Malatya şehrinin de aynı şekilde alması gereken bazı sorumluluklar var. İç saha maçlarına daha fazla gelmeliyiz. Yeni stadı bir an önce aktif hale getirmeliyiz. Şehirdeki STK’ları daha fazla işin içine çekmeliyiz. Şampiyonluk için ilk yarıda açık ara lider olan takımı dahi sahiplenemedik, bari şimdi kıymet bilelim.