İYİ POLİS KÖTÜ POLİS
Ebeveyn çocuk ilişkisinde iyi polis kötü polise gerek var mı?
Yok tabi ki…
Sınırlar çocukların hayatı öğrenmesi…
Korunması, doğruyu yanlışı ayırt etmesi…
Doğruyu yanlışı ayırt etmesi…
Güvende hissetmeleri…
Ve topluma ayak uydurmayı deneyimlemeleri için vardır.
Bu sınırları annenin babaya
Yada babanın anneye göre daha sert biçimde koyarken
Diğerinin olumlu tavrı çocuğun aklını karıştırır.
Gerçek olan ne?
Sorusunun yanıtını bulmak zorlaşıyor.
Dolayısıyla Çocuk sınır zorlayan davranışlar yapma ya ve diğer ebeveynin de ona
DUR diyeceği durumlar oluşturma ya maillenebilir ancak kendine kötü polis ilan eden ebeveyn devrede buraya girerse, Çocukla olan ilişkisi kendini kızılması ya da kızılmaması yani onay almak ya da almamak denklemine doğru gidebilir.
Koşulsuz sevgiyi almak ve çocukların kendini güvende hissedebilmesi için iki ebeveynin de tutarlı davranması gerekir.
Bu sağlanamadığında çocukların ortama ya da kişilere göre davrandığını görürüz.
Kötü polisten korkar ve çekinir,
Daha paylaşabilir…
İyi polisi daha yakın hisseder sınırları zorlar ve liderliği ele almaya çalışır…
Çocuk olma deneyimi sekteye uğrar…
Sık sık yetişkinleri test edebilir
Davranışsal problemler daha sık görülür…
Arkadaş ilişkilerinde ya güçlü olur ya da pasif olur ve kendini tanımlamakta zorlanır.
Her evin farklı bir kuralı vardır bu kuralları bir kişinin değil, bakım verenlerin belirlenmesi çok önemlidir.
İlkokul dönemine yaklaşırken bazı konularda çocuklarla da ortak karar alınabilir.
Çocukların iyi ya da kötü polise değil yol gösterici yetişkin anne babaya ihtiyacı vardır.
Tutarlılık,
Samimiyet…
Şefkatli yaklaşım çocukların ilişki içinde güvende hissedip iş birliği içinde olmalarını kolaylaştırıyor.
Sevgiyle…