“Baba okulda yine para istediler, hani geçen hafta verecektin ya”, “Baba ya hep böyle yapıyorsun!” dedi kız. “He kızım” dedi adam, “Hep böyle yapıyorum ama yakında seni hiç parasız okula göndermeyeceğim, söz bak söz kızım…”
“Anne bak çoraplarım yine ıslandı. Bu ayakkabılarla buz tutmuş asfaltta yürürken ayaklarım çıplak gibi. Soğuk tabanlarımı yakıyor. Okula gidene kadar ayaklarım su alıyor, donuyor çoraplarım. Sonra okulun sıcağında çözülüyor. Okul dönüşünde yeniden donuyor, anne biliyorum kaç zamandır kendine de ayakkabı almadın ama ayaklarım çok üşüyor…”
“Baba yine sana geldim borç istemeye. Evde çoluk çocuk açlığın eşiğinde baba çalıştığım fabrika kış ortasında kapandı bilirim bu kaçıncı oldu para istemem; yemin ederim baba kaç yere başvurdum iş yok yok baba. Ben değil de eşim, çocuklar açlığın eşiğinde. Yakın zamanda tazminatlar verilecekmiş o zamana kadar birikmiş borçlarımı sana veririm hatta almasan da zorla veririm baba…”
“Anne gördün mü bendeki talihsizliği, tam evlenmek için bize layık, ahlakıyla sadık kız bulduk nazar mı değdi bilmem, çalıştığım mağaza nasıl koydu beni kapı dışına. Ana bir daha konuşsan, hemen iş bulur deseydin, babam sağ olaydı bizi böyle paramızla, işimizle, tartmazlardı değil mi? Amcalarım da geri çekildi, el gibi ana boş ver boş ver de kız Emine çok güzeldi değil mi? Aana karşı ne kadar saygılı ve sevgi doluydu değil mi? Biliyorum söz yüzüğünü Eminemin şefkat parmaklarında o para, mevki düşkünü yengesi koparıp yollamıştır. Kadın da körlük. Anadan doğma iyiliği, merhameti, adamlığı göremiyorlar.”
“Hanım niye titrersin? Ne oldu sana Mehmet? Bizim kızda kaldı aklım. Başka şehirde olmasalardı gider yoklardım kocasını. İşten çıkartılalı hayli oldu. Bu kış gününde iki bebeleri de var. Bugün telefonda konuştum enişte hala iş bulamamış, nasıl geçiniyorsunuz dedim, biz iyiyiz dedi. Bilirsin ikisi de gururludur. Aç yatarlar, gönlü tok kalkarlar. Hele sorma Mehmet bi ara titredi, içime bir kor düştü. Söylemez bizim kız. Mehmet biletimi kes ben kızımın yanına gideceğim. Aen ister gel ister gelme. Sakın yollar kar buz deme, kızımı iyi görmeden geçmez”
Bir anne, bir baba vardır en zor dar zamanımızda en içten en gerçekçi olarak… Gerisi şekille vardır, ana babaya kıyasla…