Dünkü yazımızın devamı…
Ve sonuç, Malatyaspor ikinci ligde...
İkinci ligdeki ilk maçımız, Balıkesir- Malatya maçı.
Kapalı tribün yapılmış, seyirciler tribünleri doldurmuş, heyecanla maç saatini bekliyorlar. Kaleci Erdem'li, Panayot'lu takımımız maalesef 3-1 ilk bir skorla maçı kaybediyor. Ve o sezon takımımız maalesef üçüncü lige düşüyor.
Keşke dili olsa da konuşsa derler ya, neler anlatırdı neler o zamanbu talihsiz stat, üçüncü lig, ikinci lig derken, o günkü adıyla birinci ligi görüyor.
Fenerler, Beşiktaşlar, Cimbomlar, Es Esler, Trabzonlar, İsviçre'nin Basel takımları hep bu stadın çimlerini çiğnediler ve her noktasına bir anı bıraktılar.
Bizim gibi futbolun birçok dalında görev alan insanların değil, futbol geçmişi olmayan herkesin bile o statta bir anısı mutlaka vardır.
Ya ilkokulda 23 Nisan kortejine katılmıştır, ya gençken 19 Mayıs törenlerine katılmıştır, ya o sahada futbol oynamış veya antrenman yapmıştır, ya atletizm yapmıştır, hiçbirini yapmadıysa mutlaka ya bir futbol maçı veya bir bayram resmi geçidiveya bir konser izlemiştir.
Velhasıl tüm Malatya'nın anısını paylaştığı belki de tek yerdir bu stat.
Umuyor ve temenni ediyorum ki, şehrimizi yönetenler, bu anılarımıza saygı duyar ve o alanı beton yığınına çevirmeden hepimizin nefes alacağı gerekirse spor yapabileceği bir komplekse dönüştürürler.
İşte o zaman bu stada emek veren tüm ebediyete intikal edenlerimiz huzur içinde uyuyacaklardır.
Elveda İnönü...
Hoş geldin Arena.
Yetkililerden, bu stada ve futbola azda olsa katkısı olan bir kardeşiniz olarak bir ricam olacak;
Şu anlamsız arena isminden vazgeçelim lütfen. İsim verilecek o kadar değerimiz var ki...
Selam olsun Malatya'mın güzel insanlarına...