Gaziantep’te yaşayan 71 yaşındaki Müslüm Demirdöken, çocuk yaşta başladığı terzilik mesleğini bir ömür boyu bırakmadı. Henüz 13 yaşındayken çırak olarak adım attığı mesleğini, memuriyet yıllarında dahi sürdüren Demirdöken, ilerlemiş yaşına rağmen hâlâ dikiş makinesinin başından ayrılmıyor.
Terziliği ustasından öğrenen ve yıllar içinde işinde kendini geliştiren Müslüm Demirdöken, yaklaşık 55 yıldır mesleğini ilk günkü azim ve sevgiyle yapmaya devam ediyor. Genç yaşta mesleğe başlayan Demirdöken, kendi iş yerini açtığı dönemde bir yandan da memurluk sınavlarına hazırlandı.
1980 yılında kazandığı memurluk sınavının ardından Gaziantep İl Gençlik ve Spor Müdürlüğü’nde göreve başlayan Demirdöken, kurumundaki mesaisinin ardından terzi dükkânında çalışmayı sürdürdü. 27 yıl boyunca hem memuriyetini hem de terziliği birlikte yürüten Demirdöken, emekli olduktan sonra da mesleğinden kopmadı.
13 yaşında eline aldığı iğne ve ipliği 71 yaşına gelmesine rağmen bırakmayan Demirdöken, bugün 55’inci yılını geride bıraktığı mesleğiyle gençlere örnek oluyor. Emekli olmasına rağmen atölyesinden kopamayan Demirdöken, her gün sabah erken saatlerde dükkânını açıp akşam saatlerine kadar çalışıyor.
“MESLEĞİMİ ÇOK SEVDİM”
İş hayatına ilkokul yıllarında başladığını anlatan Müslüm Demirdöken,
“İlkokul 5’e gidiyordum. Okulu bitirmeden mesleğe başladım. Bana mesleği öğreten Remzi Zirek ustamla yaklaşık 11 yıl çalıştım. Askerden döndükten sonra kendi iş yerimi açmaya karar verdim. Daha sonra memurluk sınavlarına girdim ve kazandım. Milli Eğitim Müdürlüğü’nde çalıştıktan sonra Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’ne geçtim. 25 yılımı orada geçirdim ve emekli oldum”
dedi.
Memurluk yaptığı dönemde de terzilikten kopmadığını vurgulayan Demirdöken,
“Saat 17.00’den sonra gece 01.00’e kadar çalıştığım olurdu. Terzilik mesleğini çok sevdim. Ömrüm yettiği ve sağlığım el verdiği sürece çalışmaya devam edeceğim”
ifadelerini kullandı.
“TERZİLİK MESLEĞİ UNUTULUYOR”
Mesleğin eski değerini kaybettiğini dile getiren Demirdöken, nitelikli eleman yetişmemesinden yakındı. Eskiden terzi ustalarının toplumda saygın bir yeri olduğunu belirten Demirdöken,
“Şimdi eleman yok. Terzilik bitme noktasına geldi. Çoğu terzi tek başına çalışıyor. Bizim dönemimizde aileler çocuklarının mutlaka bir meslek sahibi olmasını isterdi”
diye konuştu.