Haftalardır matematiksel olarak kümede kalmayı garanti edemesek de, haftaların tükenişi ile sona yaklaşmış oluyoruz. 38 puanın verdiği rahatlık ve güvenle yolumuza devam ediyoruz. Son 4 haftaya girerken evimizde oynayacağımız, kazanma yüzdemizin fazla olduğu maçlarda aksilik yaşamazsak ligi bitirmiş oluruz. Bu puanla da ligde kaldığımızı söyleyebilirim. Fakat ihtimalde olsa şansa bırakmamak gerekir.
Beşiktaş maçına para krizinden dolayı ideal bir şekilde hazırlanamayan takımımızın, gösterdiği performans beklentilerin altında idi. Skor olarak yargılamıyorum. Neticede ofansif olarak ligin en iyi takımı ile oynuyorsunuz. Bu maçlarda puan çıkarmak için daha dirençli olmanız ve girdiğiniz pozisyonları boş geçmemeniz gerekirdi. İlk golü kendi kalenize atmış olduk.
Adem’in çevre gözlemi yapmadan topu uzaklaştırma isteği ilk golü yememize sebep oldu. Golümüzü Pareira ile bulduk, bu andan itibaren kontratak futboluna dönmemiz ve girilen pozisyonları değerlendirmemiz gerekirdi. Murat Yıldırım’ın kontrolsüz girişi ile atılmaması şansımızdı. Aytaç yerine Diallo doğru tercih değildi. Ertaç, Farnolle değişikliği zorunlu olduğu için bir şey söylemek doğru olmaz. Gollerde büyük oranda hatası yoktu.
Pas trafiğinde ve hücuma çıkışlarda istediğimizi yapamadık. Beşiktaş’ın attığı gollere mani olma şansımız pek yoktu. Yenilgiyi bir şeylere bağlamanın, takımı eleştirmenin anlamı olduğunu düşünmüyorum. Oynayacağımız Akhisar maçı daha önemli. Bu maçı galip gelerek rahatlayacağımızı düşünüyorum.
Aytaç bu maçta terbiye edilmek istendi. Yönetimsel ve teknik açıdan hak verdiğim tarafları var. Taviz verilen yerli futbolcular daha sonra takımı kurmaya, yönetmeye hatta hoca getirip götürmeye başlıyor. Bu gerçeği unutmadan değerlendirme yapmak, niye oynamadı demek kolay. Futbolcunun sahada kalmak istemesi hoş karşılanabilir. Fakat seyircinin önünde el kol hareketleri yapması doğru değil. Maç sonrası hocayla görüşmesi daha doğru olur. Her futbolcudan taşıdığı formaya ve başındaki hocaya saygı beklemek gerekir.
Esen kalın…