Sokak köpekleriyle ilgili dünkü yazımdan dolayı Hayvanseverler ayağa kalkmış ve rahatsız olmuşlar.
Haklılar.
Öncelikle belirtmeliyim ki sokak köpeklerinin kızıma saldırısı ile meydana gelmiş olan elim olaydan dolayı infial içerisinde olan bir baba olarak o yazıyı yazmıştım.
Hangi baba olursa olsun kızının o yara bere içerisindeki halini görse mutlaka olumsuz olabilecek söz, yazı ve davranışta bulunurdu.
Bir baba hissiyatı ile evladımın köpekler tarafından saldırıya uğraması, yaralanması, rapor alarak işine gidememesi sonucu gerçekten içine düştüğümüz korku, panik, telaş ve acıdan dolayı kalemim o anda sert yazmış.
Hayvanseverleri üzmüş…
Onların o yazıma tepki vermelerine neden olmuş.
Haklılar.
O cümleleri sarf etmemem gerekirdi.
Ancak dediğim gibi, olayın sıcaklığı yaralanma ve bir baba hissiyatı ile o an gazeteye geçmesi gereken yazımı sıcağı sıcağına olayla ilgili yazdığım için gereksiz cümleler sarf etmişim.
Yanlış cümleler kurmuşum.
Olumsuz düşünceler ile içine düştüğümüz o anki infial ile kalemlimi kontrol edememişim.
Bu hissiyatla Hayvanseverleri de itham etmişim.
Sonradan okuduğum yazımdaki yanlışı görerek Hayvanseverlerden özür diliyorum.
Olmaması gereken olay olmuş…
Yazılmaması gereken şeyler yazılmış oldu.
Ancak!
Sokak köpekleri de başıboş bırakılmamalı, ülkemiz genelinden o sokak köpeklerinin insanlara saldırılarının korkunç yaralanmalara neden olduğu gerçeğini de unutmamamız gerekir diye düşünüyorum.
“Can dostlarımızla” birlikte beraber yaşamaktan bizler rahatsız değiliz.