Tahminen bir 15 sene önce tanıştım Şaban Taçyıldız ile.
Malatya Gazeteciler Cemiyeti tarafından düzenlenen yemekte tanışmıştık. Sonra da hiç kopmadık. Düğünümde ev sahibi oldu, her Malatya’ya geldiğinde muhakkak bir araya geldik.
Malatya Eğitim Vakfı Genel Başkanıydı o dönem. Kendisini tanıyana kadar yaptığı görevle bu kadar bütünleşen birisini hiç görmemiştim. Eğitim sevdalısıydı adeta. Daha fazla öğrenciye burs verilmesi için rahmetli Mevlüt Abinin (Aslanoğlu) tabiri ile modern dilencilik yapıyordu.
Vakfın bütçesi tamamlanınca İstanbul’da ki Malatyalı iş insanlarını kapı kapı gezip hepsine öğrenci emanet edip okutturdu Şaban Abi. İş arayanlarda onun kapısını çalardı. Yok denmesi ne mümkün Şaban Abi kapıya kadar gelmiş.
Yüzlerce kişiye ekmek kapısı açtı, açtırdı.
Aklınıza ilk gelen Malatyalı?
Kiraz festivalinin simgesi nedir?
Malatya hikayelerinin baş kahramanı kimdir?
Tanıdığınız en güzel gülen insan?
…Gibi soruların cevabıdır Şaban Taçyıldız.
Mütevazilik ile gönülleri fetheden Şaban abinin akıllarda bıraktığı anıları hep tebessümle yad edeceğiz.
Halayların başı, kirazın dalı, türkülerin uzun havası, Malatya şivesi, eğitimin ana damarı ve Şoför Naci şimdi yetim kaldı.
Ben onu hep ‘aradığınız kişiye kavuşulamıyı diyi, bağla gızım bizim işimiz acele’ hikayesiyle ve hep ağız dolusu gülümsemeyle hatırlayacağım.
Güle güle git Şaban Abi, can dostların Mevlüt Aslanoğlu, Celal Birsen seni bekliyorlar. Nurlar içinde uyuyun.