GÜCÜMÜZ BU KADAR
Artık geçmişi konuşmanın bir anlamı yok. Çünkü telkinlerimiz taleplerimiz temenniden öteye gitmiyor.
Takımı bu hale getirenler borç batağına sokanlar sefa sürerken şehrin futbol heyecanı da yok olmak üzere…
Oysa biz yıllarca Oktay Çevik gibi, gol makinası Ünal Karaman gibi takımın sigortaları ile övünüp durduk…
Aslında haklıydık. Brezilyalı Panter Carlos, Buldozer lakaplı Serginho gibi yıldızları takımında gören bir şehirdik…
Şimdi geldiğimiz nokta plansız programsız tek adam zihniyeti ile uçan kuşa borçlanan bir kulübün yok oluşunu izliyoruz.
Hani biraz umut var desem de o da yok. İlimizin ismini taşıyan takımın ayağa kalksa dahi sırtına yüklenecek o kadar çok yük var ki…
Adım dahi atamayacak bir konumda…
Geçen hafta Erzurum maçı sonrası yazdım sildim yazdım sildim…
Çünkü haykırmak istiyorum; bir şehrin kaderi ile oynayanlardan neden hesap sorulmuyor diye…
Neyse gücümüz bu kadar… bir takımda 8 maçın özeti ucuz kırmızı kart gören bir kaptan, çaresiz bir kaleci, yüzmeye çalışan genç oyuncular, yerden kalkmayan yabancılar…
Ama yapacak bir şey yok! Devam eden bir lig oynanması gereken müsabakalar var. Ne zaman pes ederiz? Bilmiyorum. Ama sanki o günler hiç uzak değil gibime geliyor…
Bandırma deplasmanın da yüreği ile oynayacak futbolcu kardeşlerime sonsuz başarılar diliyorum.
Ha unutmadan kulübü UEFA’ya haklı olarak şikayet eden oyuncular gelin bu işin bir ortasını bulun talep ettiğiniz rakamları verecek kulüp yok olmak üzere…