6 Şubat deprem felaketinden etkilenen şehirlerden birisi de Malatya oldu. Kimi hemşerilerimizi toprağa verirken kimisi evsiz kaldı. Deprem felaketinin üzerinden 2 yıl geçti acımız hâlâ şehrin her adımında yüzümüze soğuk bir gerçek olarak çarpmakta.
Malatyalıların psikolojisi de bu 2 yıllık zaman diliminde oldukça etkilendi. Şehirden göç edenler oldu. Yakınlarını kaybedenler, evsiz kalanlar oldu. Memlekette kalanlar için başka bir mücadele başladı. Her gün şehrin yıkımını gören çocuklar, hatırlarımızda yer edinen yerlerin yavaş yavaş silinmesi ve konteynerde yaşam.
Malatya şehri artık devasa bir şantiye alanına dönmüş durumda. Havası artık daha tozlu, yolları çalışmalardan dolayı bakımsız kalmış durumda.
Malatya'da dikkati çeken şeylerden biri de şehrin canlı, temiz havasının ve renginin yerini artık gri bir renge bırakmış olmasıdır. Eskiden şehir merkezinde daha fazla ağacımız, temiz bir havası, gülen insanlarımız varken şimdi ağacımız az, toz duman altındaki şehrimizde mutsuz insanlar yaşamakta.
Bütün bunlar geçen zaman diliminde insanların psikolojisini ne yazık ki olumsuz etkiledi. Mutlu insanların yaşadığı şehir yerini karamsarlığa bıraktı. İnsanların yıl içinde katıldığı sosyal etkinlikler de kısıtlı olunca moral seviyesinde bir değişiklik olmadı.
Türkiye genelinde yaşanan zirai don sonrası da kentte yaşayan kayısı üreticileri kaygılı bir ruh haline büründü.
Deprem sonrası şehri ayağa kalkındırmak için yapılan çalışmalar devam ediyor. Çalışmalar tamamıyla ne zaman biter bilinmez. Fakat Malatya'da yaşayanlar için travmatik bir dönemden geçildiğini söylemeliyiz.