GERGİNİZ…
Herkes gergin.
Psikolojik olarak ruh haletimizle davranışlarımızla konuşmalarımızla sözlerimizle hareketlerimizle gerginiz.
Siyasilerin gerginliği daha da beter.
El kol hareketleri…
Hakarete varan gerginlikle söz sarf etmeler…
En yukarıdan en aşağıya dek gerginlik her yerde.
En üst makamdan en alt kademeye kadar herkes gergin.
Arabasını süren sürücüden yayalara dek…
Anneler gergin…
Babalar gergin…
Abiler gergin…
Ablalar gergin…
Öğretmenler gergin…
Öğrenciler gergin…
Okul müdürleri, hademeler gergin.
Yönetimdekiler gergin…
Amir gergin, memur gergin…
Belediye başkanlarından siyasi parti il başkanlarına dek herkes gergin.
Yol da yürüyen insanlar birbirlerine karşı gerginler.
Erkekler gergin bayanlar gergin…
Köylü gergin şehirli gergin.
Kimseye bir şey söylenmiyor anından anlaşılmaz tepki veriliyor.
Hoşgörü aramızdan ayrılmış.
Sabır bavulunu toplamış gitmiş.
Herkes bir bahane ile gerginliğini ortaya koyup karşısındakini rakibi görüp en gariz hakaretler ile en anormal el kol hareketleri ile kendini tatmin etmeye çalışıyor.
Statlarda hakemlere veya karşı takıma karşı anormal şekilde hakaret ve hareketler ile deşarz olma artık yeterli gelmiyor.
Gerginiz.
Gerginliğimizi her yerde ortaya koyuyoruz.
Kendimizi tutamıyoruz.
Olabildiğince söz ve hareketler ile hareket çekiyoruz karşımızdakilere.
Bunu yaparken saygınlığımızı yitirdiğimizin farkında değiliz.
Bu gerilmemiz sadece yaşıtlarımıza veya hemcinslerimize karşı değil hem büyüklerimize hem küçüklere, çocuklarımıza karşı bile gerginliğimizi ortaya koyuyoruz.
Ah bir “ya sabır “demesini becerebilsek…