Bugün geçmişte yazdığım bazı yazılara rastladım. Bundan 6 sene önce kadar depremle ilgili bir şiir yazmışım. Tarih olarak ise Ocak 2018 yazılı. Şöyle diyor bir mısrasında depremle ilgili:
"Bir deprem oldu bugün yer sallandı/İnsanlar uykusundan uyanıp ölümü hatırladı"
Şimdi eski yazılarımı karıştırırken rastladım ve aklıma 6 Şubat depremleri geldi. Kim bilir o küçük depremlerde ölümü hatırlayan kaç kişi yüzyılın felaketinde enkaz altında kaldı.
Şimdi sadece Malatya'da 1200'den fazla vatandaşımız hayatını kaybetti ve binlerce insan sadece ölümü hatırlamakla kalmadı, kıyameti yaşadı.
6 Şubat depremi bu toprakların sarsılmaz gerçeklerinden biri olarak hayatımıza girdi ve derin izler bıraktı.
Ülkemizde 1-7 Mart deprem haftası olarak anılıyor ki deprem bilincinin oluşturulması açısından ülke olarak daha yolun başındayız. Ülkemiz deprem gerçeğiyle uzun yıllardır mücadele ediyor. Mücadele diyebiliriz çünkü henüz depremlerle barışmış bir ülke değiliz. Biz her sarsıntıda bunu bir kez daha görüyoruz, bir kez daha göz önüne seriliyor hazırsızlığımız.
Biz depremlerin üzerinden 13 ay geçmesine rağmen büyük bir oranla depremi konuşuyoruz ve bu uzun bir süre daha böyle devam edecek. Artçılar bitmeden bölge rahat bir nefes almadan kolay kolay unutulmayacak yaşadıklarımız. Ama bu yaşadıklarımız acı bir hatıra olarak kalmamalı, aksine bir uyanış ve dönüşüm hikayesine çevrilmeli. Hazır deprem haftasıyken unutmamalı ki önlem almak ve hazırlıklı olmak bu acıları bir daha yaşamamamızın tek yolu.