Güzel ülkem, ne kadar da güzelsin şu günlerde… Her yerinde ülkesi için, bayrağı için, ezanı için bağrını açmış bekleyen gururlu ve güçlü insanlar.
Bu benim ülkem işte…
İte köpeğe yeri geldiğinde haddini bildiren, bağımsızlığı için canını hiçe sayan, “evim kira ama vatan benim” aidiyetiyle gururlu ve mağrur bir edayla satılmışlara, vatansızlara korku salan, benim ülkem işte.
Allah’ım sen bu ülkeyi koru… Sen bizi ezansız, bayraksız, vatansız bırakma Allah’ım.
Gece tanklara, tüfeklere, helikopterlere kafa tutup darbe bastıran, sabah olduğunda ise hiç bir şey olmamış gibi işine giden güzel insanlarımızın yaptığı gibi, biz de işimiz olan futbola dönelim şimdi.
Futbol gerçekten stresin, ağır depresif ruh hallerinin anti depresanıymış. Yokluğunda bu gerçeği bir kez daha anladım.
Yeni Malatyaspor’u soracak olursanız, içgüveysinden hallice. Yani orta şekerli… Ne iyi ne de kötü.
Her sezon başından yaşamış olduğumuz gereksiz zaman kayıplarını bir kez daha yaşadığımıza kimsenin şaşırmadığına şaşırmadığımı belirtmek isterim. Niye şaşırayım ki, asıl bu kulüpte işleyiş dört dörtlük olduğunda şaşırırım ben!
Siz ne zaman Malatya futbolunda bir işin tam zamanında ve eksiksiz yapıldığını gördünüz?
Gelelim takımın durumuna…
Oynanan hazırlık maçlarını ne yazık ki malum gündemin yoğunluğundan dolayı takip edemedim. Ancak maçları izleyen futbol bilgisine güvendiğim bir arkadaşımın anlattığına göre takım iyi yolda.
Bu arkadaşım yeni transferlerin geçen sezonki transferlerden daha iyi olduğunu da söyledi.
İnşallah söylediği çıkar.
Alınan oyuncuların kalitelerine ve yönetimin olaya bakışına bakılırsa hedefimiz ilk altı. Ancak bu o kadar da kolay görünmüyor. Bana PTT 1.Lig’de bu sezon Mersin İmanyurdu dışında tek bir iddiasız takım gösterin… Gösteremezsiniz, çünkü her takım başarılı olması halinde ne gibi kazanımlarının olacağının farkında.
Şimdi de futbolun reel tarafıyla olayı ele alalım…
Ne yaptık biz transferde?
Koca bir soru işareti.
Yani geçen yıl olduğu gibi yine bekleyip göreceğiz.
Peki, neden transfer politikasını hep bu varsayım üzerine kuruyor başkan Gevrek?
Çünkü bu işten para kazanmak istiyor!
Para kazanmak derken gayrı ahlaki yollardan değil elbette ki.
Bence başkan Gevrek de bir İlhan Cavcav olma hayali var. İşte o yüzden de adı sanı duyulmamış futbolcuları alıyor. Yoksa bir kulüp başkanı niye kendini bilinmez bir maceraya sürüklesin ki?
KONUŞANA BAK!
Yazdığım bir yazıdan dolayı ne pişman olmuşluğum, ne de kimseden özür dilemişliğim vardır.
Bunu bir kabadayı edasıyla söylediğimi sanmayın sakın. Ben sadece bir köşe yazısı yazılırken “hangi ahlaki kriterlere uyulmalı” sorusunun cevabını çok iyi bildiğim için bunu vurguladım.
Bugüne kadar elbette ki sert şekilde eleştirdiğim kişiler oldu. Bunu yaparken o kişinin ne adına, ne de kişiliğine baktığımı söyleyen tek bir insan çıksın, elini öperim.
Kendi bakış açımla, bu işi takip eden insanların fikir ve yorumlarını da alarak, vicdan potamda erittikten sonra yazarım yazılarımı. O yüzden hiç kimsenin ne kişiliği, ne de özel hayatı beni zerre kadar ilgilendirmedi, ilgilendirmez de. Allah’a şükür bu doğrultuda kalem oynatma sevdasına hiçbir zaman kapılmadım.
Geçenlerde kaleme aldığım bir yazı sonrası kulağıma birkaç içi boş söz geldi. İnanın bana ne kulak astım, ne de takıldım, sadece gülüp geçtim.
Buradan o şahsa sadece şunu söylüyorum: Malatya’nın iki takımının önemli bir müsabakası öncesinde kimlerle, nerede, ne konuştun?
Bilmem anlatabildim mi?
Çıkıp dürüstlük, adamlık dersi verecek kişinin ilk önce bazı erdemlere sahip olması lazım!