Çocuğunuza yüksek sesle bağırdığınız zaman ;
Özgüvenini kaybeder,
Gece korkuları başlar,
Kendini ifade edemez,
Takıntılı ve tedirgin olur,
Başarısızlığı artar,
Girişken olamaz,
İnsanlardan korkar,
Hayvanlardan korkar,
Ve zamanla size benzer…
Ne demek size benzemesi….
Tabii ki çocuk anne ya da babasına benzer…
Ama eğer siz çocuğunuza yüksek sesle bağırıyorsanız ve sürekli onu azarlıyorsanız çocuğunuz da aynı hareketleri tekrarlayacaktır.
O da çevresindekilere bağıracak.
Aynı zamanda çocuğa bağırmak ve onu yüksek sesle azarlamak,
Çocuğun benliğinde sarsıcı yaralar oluşturabilir.
Bu olay başkalarının yanında gerçekleşiyorsa çocuk içine kapanıyor ve gelecekte
Belirsiz bir karakteri dönüşebiliyor.
Bir çok anne baba çocukların yaptıklarına engel olamamanın çaresizliğini yaşıyor ve çağrıyı bağırmak da azarlamakda buluyor.
Çocuk Bağırmanın sebebini anlayamaz yani nedeni değil sonucu görür korkar özgüven eksikliği duyar silik bir karakter haline gelebilir özellikle gelecekti kendi çocuğuna bağıran bir anne baba haline dönüşebilir.
Çocukları arkadaşlarının gözleri önünde bağırmak onları yüksek sesle azarlamak çok onur kırıcıdır.
Çocuk ,küçük düştüğünü hisseder ,utanır ,siner ve kendini ezik hisseder.
O anda sesi çıkmaz ;ama içindeki kırgınlık çok uzun yıllar boyunca devam edebilir.
Genellikle bağıran anne babalar iş Bağırma noktasına gelene kadar sabreden ,sonra bağırarak tepki veren anne babalardır.
Aslında bunun yerini önce uyarmalı mı devam ederse buna sakince engel olmak gerekir engel olmanın da en iyi yolu o anda dikkatlerini başka noktaya çekmektir.
Yani kızdığınız konudan uzaklaşmalısınız en sinirli anımız da bile bağırarak tepki vermeyi bırakırsak ortada bağırılacak bir şey de kalmayabilir.
Bazı durumlarda biz bilemiyor olabiliriz ama psikologdan veya pedagogdan yardım almak da işe yarayabilir.
Sevgiyle….