Bir anne, anne olduktan sonra hayatı değişir, iletişim yolu değişir ve biz anneler aslında bebeklerimizle ilk iletişimimizi onların ağlaması ile kurarız.
Bebeklerimiz bize ağlayarak anlatır her şeyi. Karnının acıktığını, gazının olduğunu, altının kirlendiğini ağlayarak anlatır bize.
Ağlamak normal bir süreçtir. Özellikle bebekler için... Bir süre sonra bebeğiniz ağladığında ses tonuna göre neden ağladığını da anlıyorsunuz. O zaman ağlamak gayet normal değil mi?
Peki, çocuk büyüdüğünde ve iletişim dilini öğrendiğinde yani konuşmayı neden ağlar? Maalesef doyumsuz çocuklar yetiştiriyoruz ve çocuğa hayır demek neredeyse imkânsız olmaya başladı.
Çocuk istediğini yaptırana kadar bıkmadan, usanmadan anne babayı zorlar. Sonuçta onun istediği olur. Her istediği olan bir çocuk sonuçta doyumsuz, doyumsuzluktan kaynaklı mutsuz çocuk oluyorlar.
Yaptıklarından keyif almıyorlar, aldığınız bir hediye ya da yapacağınız bir aktiviteden ya mutlu olmuyorlar, ya da kısa süreli mutlu oluyorlar. Çocuğu böyle alıştırınca ona hayır demek de zorlaşıyor. Hayır dediğinizde değişik tepkiler alıyorsunuz, bunlardan biri de ağlamak...
İstediği her şeyin gerçekleşmesi gerektiğine inanan çocuk, kendini anlatmak veya karşı çıkmak için ağlama yöntemine başvuruyorlar. Ağlama krizi, yani çok ağlaması gelişim sürecinin normal bir parçası olarak görülür.
Çocuğunuz ağlamaya başladığında ona kızmak veya ceza vermek yerine sakinleştirin. Ağlayarak hiç bir sorununu halledemeyeceğini kesin bir dille anlatın. Emir vererek konuşmaktan vazgeçin. Eğer emir verirseniz bu onu daha da kışkırtacak ve daha fazla ağlamasına neden olacak.
Onunla duygularınızı ifade ederek, sakince konuşun ve sizi anlamasını sağlayın. O ağladığında; 'Ne var bunda ağlayacak' diye duygularını reddetmek yerine 'sarılmak ister misin ?' diye duygusal temas kurmayı deneyin. Bu, onun duygularını kontrol etmesini kolaylaştırır.
Çocuğunuz ağlayarak bir şey istediğinde almayın, ağlamanın bir işe yaramayacağını anlasın. Ama bu konuda sabırlı olun.
Ağlamaya başladığında onu sakinleştirin. Hepimiz bir çocuk ağladığında kendi duygularımıza hakim olmakta güçlük çekebiliriz.
Bazen de onlar üzülüyor diye bizler de çok üzülüyoruz. Ağlamasın diye istediğini yapıyoruz bu durumda da sabır devreye giriyor. Unutmayın çocuğun bildiği en iyi yol ağlamak.
SEVGİYLE...