2 gündür internet gazetelerinin manşetinde, televizyon haberlerinde ve sosyal medyada Kayseri’de şiddet gören çocuğun dramı gündemde.
Yalan söylemeye gerek yok ne görüntüleri izledim, ne de haberleri okudum. Sadece yorumlardan okuduğum kadarıyla annesinden şiddet gören masum çocuklar vardı görüntülerde. Hal böyle olunca okumaya, izlemeye ne hacet?
Yani ne diyeceğimi şaşırdım belamı okusam, lanet olasıca mı desem, Allah’a mı havale etsem, yoksa 4-5 saatlik yolu gidip iki tokat mı patlatsam suratına, bilemedim…
Bu ne rezillik, bu ne canilik, bu ne ahlaksızlıktır? O kadında merhamet, Allah korkusu, vicdan adına hiçbir şey yokmuş onu anladım. Çocukların durumu iyiymiş ve o cani kadın 40 küsur yıl ceza almış. Ba-na-ne!
O çocuk o anları yaşadıktan sonra, hafızasına kazıdıktan sonra kadının ne ceza aldığı hiç umurumda bile değil. Ki anne diyemem, insan hiç diyemem, kadın dersem kendimden utanırım hangi kelimeyle hitap edeceğimi şaşırdım.
Evladıma ben de bazen sinirleniyorum, tehlikeli bir şey yapınca kızıyorum, yeri geliyor poposuna bir şaplak geçiriyorum ama sonra…
Ya oturup onunla ben de ağlıyorum, ya uyuduktan sonra başında nöbet tutup öpüp, mıncıklayıp uyandırıyorum ya da vicdan azabından bütün gece uyuyamıyorum. Sadece sesimi yükselttiğim için bunları yaşıyorum ben, işkence yapmak ne demektir!
Rabbim doğru yoldan şaşırtmasın, vicdansız bırakmasın kimseyi. Acımasız bir dünyada yaşıyoruz. Minik yavru aile ortamında büyüsün, evi barkı olsun diye bu eziyetlere katlanıyor. Böyle ev yerin dibine batsın. Çocuk yuvasına verilse daha iyi bir geleceği, psikolojisi olacağı kesin. Hatta eğer yetkililerden beni duyan varsa yavruyu alıp bakmaya, büyütmeye, yaralarını sevgiyle sarmaya talibim.
Sevgiye, ilgiye, oyuna, psikolojik desteğe, sıfırdan başlayacağı bir hayata ihtiyacı var. Üstelik bu haberdar olduğumuz bir olay, bir de duymadıklarımız var. Yazık çok yazık.
Herkes anne olamıyor, her doğurana, iki kap yemek verene anne denmez. Çocuğa emek lazım, sevgi lazım, sıcaklık, fedakarlık, hafızasında iyi hatıralar bırakmak lazım. Cennet böyle anaların ayağının altında olamaz. Kadına şiddete karşıyız ya hepimiz işte bu daha beteri.
Verilecek en ağır ceza bile hafif kalır bence bu günahın yanında. Gözümüzü kulağımızı açalım konu komşu varsa eğer çocuğuna şiddet uygulayan anında 155’i arayıp üzerimize düşeni yapalım, başka türlü önüne geçemeyiz bu caniliğin.