PTT 1. Lig’de 2015 – 2016 normal sezonu 34. hafta maçlarıyla sona erdi. Son hafta yaşanan heyecan gerçekten uzun yıllar unutulmayacak cinstendi.
1461 Trabzon, Şanlıurfaspor ve Denizspor’un küme düşmeme savaşı, Elazığspor, Balıkesirspor, Giresunspor’un play off hedefi ve Alanyaspor ile Karabük arasında Süper Lig mücadelesi tam 8 takımın kaderini son düdüğün belirlemesine neden oldu.
Son dakikada kaçan şampiyonluk, play off ve ligde kalma hayalleri...
Benzer bir tablo Süper Lig’de de yaşandı. Eskişehirspor’un kendi sahasındaki duygu yüklü mücadelesi hakikaten gözlerimizi nemlendirdi.
2005 – 2006 sezonunda Gaziantep’te küme düşmenin en büyük acısını yaşamıştık. Yine kendi sahamızda Samsunspor, Sakaryaspor ve Karşıyaka gibi efsanelerin küme düşüşüne tanıklık etmiştik.
Küme düşen şehir psikolojisini en iyi bilenlerden biri olarak, son haftaya hesapsız kitapsız girmenin ne kadar rahat olduğunu anladım.
20 bin taraftarı önünde Başakşehir’den yediği son dakika golüyle yıkılan Eskişehirspor, 10 bin taraftarı önünde play – off’u kaçıran Giresun’u gördükten sonra iyi ki de play off ya da başka bir iddiamız kalmamış dedim.
UEFA’lı yıllardan sonra sportif başarıları hep dip yapmış bir camia olarak yeni bir hüzne yeni bir hayal kırıklığına tahammülümüz kalmamıştı. Bu sezon Yeni Malatyaspor’un kendi gerçeklerini görerek ligde kalması, Bolu maçına da iddiasız çıkması bir anlamda hayrımıza oldu.
18 takım arasında yabancı oyuncularından en az verim almış, en az bütçe harcamış, yerli oyuncu kalitesi tartışılır bir takımın rahat bir pozisyonda ligi tamamlaması ‘buna şükür’ dedirtti. Lakin bu sezon böyle bitmemeliydi.
Bolu maçında kaybettiğimiz 3 puana ya da yediğimiz 3 gole yanmış değilim. Fakat bu kadar onurlu ve gururlu bir mücadele böyle sonlanmamalıydı. Rakip 5 genç oyuncusunu 11’de başlatmışken, biz hala klasik ilk 11 ile sahaya çıktık.
Madem öyle; takımınızdan çıkıp resital sunmasını bekliyorsunuz. Ama sonuç sahanızda hüsran. Samsunspor ile deplasmanda cumartesi oynanan karşılaşmanın üzerinden tam 4 gün geçtikten sonra idmana başlayıp maça 2 idmanla çıktık. İster istemez hem psikolojik hem de fiziksel bir rahatlama oldu. Bu da doğal olarak rakibe yaradı. Kazansak da kazanmasak da bir şey değişmedi. Çok da önemli değildi belki ama böyle bitmemeliydi.
Her şeye rağmen bu sezonu kazasız, belasız atlattığımız için tüm camiaya geçmiş olsun.
Yeni Malatyaspor’un nasıl bir yılı geride bıraktığına dair geniş ve uzun değerlendirmeleri spor ekimizden bulabileceksiniz.