Böbrek taşının düşmesi ayrı sonrası ayrı eziyettir. Çoğu hastalıkta istirahat önerilir iyi de gelir. Böbrek taşı istirahata gelmez. Doğal yollardan kurtulmak için hareketlilik ister.
Birgün böbrek taşlarımdan bir tanesi daha yola çıkmış sancılar içinde kıvrandırıyordu beni. Taşı düşürmek için sancılar içinde gündelik hayatıma devam etmeye çalışıyordum.
Malatya’nın şimdi esamesi okunmayan çarşısında turlarken Malatya Musiki Cemiyeti emektarlarından Yaşar Arı namı değer Terzi Yaşar ağabeyimle karşılaştım. Bende bir tuhaflık olduğunu fark etmiş. ‘Bu halin ne yüzün kireç taşı gibi olmuş, gel şöyle otur biraz’’ dedi. Ben de durumu anlattım. Yürüyüş yapmam, bol sıvı tüketmem gerektiğinden falan bahsettim. Kardeşim madem böyle bir sıkıntın var, sen ağabeyine neden gelmiyorsun dedi. Şaşırdım, ağzımı açmadan kalk gidiyoruz dedi. Ben de sesimi çıkarmadan düştüm peşine. Küçük mütevazı terzi dükkanına gittik. Dükkana girer girmez çalışma masasındaki ud, sandalyenin üzerindeki cümbüş ve yerde dik duran darbuka çarptı gözüme. Sandalyenin üzerindeki cümbüşü eline alınca aklımdan acaba fasıl mı yapacağız diye geçirdim ve tebessüm ettim. Cümbüşü masanın üstündeki udun yanına ters çevirdi. Oturmamı işaret etti. Az önce aklımdan geçirdiğim faslı hatırlayınca tekrar gülümsedim.
Oturdu çekmecesini açtı bir poşetin içinden bir şeyler çıkardı. Tüm bunları yaparken bir yandan da söyleniyordu: o sancı çekilir mi be kardeşim, bana gelsene…
Poşetin içinden çıkardığı süs eşyasına benzeyen bir avuç malzemeyi bana verdi. Gerçekten de süs eşyasıymış. O süs eşyasından şifa bulabileceğim aklımın ucuna bile gelmrzdi. Nasıl kullanacağımı tarif etti.
Kendinden emin bir şekilde ‘’al bunları tarif ettiğim gibi kullan ağrın sızın kalmayacak, çektiğin sancı da ağabeyine gelmemenin cezası olsun, ağrın geçince de ağabeyine dua edersin’’ dedi ve kahkaha attı.
Biraz daha oturduktan sonra Terzi Yaşar’ın reçetisini uygulamak üzere eve döndüm. Dediği gibi de oldu. Ağrım sancım kalmadı. Çok ama çok dua ettim kendisine.
Hayatını sanata ve zanaatine adamış Yaşar ağabeyim uygun donör bulunamadığı için karaciğer nakli olamadı ve geçtiğimiz hafta sonu bizlere veda etti.
Bizler onun için dua etmeye devam edeceğiz.
Özleyeceğiz, bir daha dünya gözüyle görmeyeceğiz ama en güzel anılarla, sevgiyle ve rahmetle anacağız.
Tüm yakınlarına ve sevenlerine sabırlar diliyorum…