Gazze ve Filistin…
Rahat uyuyamıyoruz değil mi? Günlerdir Filistin’de katliam var, Gazze’de çocuklar şehit oluyor ve biz rahat uyuyamıyoruz. Kim sevmez ki çocuğunu, kim vermez ki çocuğu için canını? Çocukların şehit edildiği, katledildiği bir film gibi izleniyor tüm dünya tarafından. Günlerdir, gece Filistin’i aydınlatan bombaların ışıkları can alıyor. Yetmedi mi bu zulüm? 70 yıldır devam eden bu zulüm ne zaman son bulacak? Daha kaç çocuk kundağında karnı doymadan şehit düşecek? Daha kaç anne baba haykıracak tüm dünyaya yeter artık diye?
Bizler 6 Şubat depremlerinde birkaç gün yaşadık susuzluğu, kar çorbası yaptığımız günleri, bir lokma ekmeği ikiye bölüp yanımızdaki ile paylaştığımız günleri. Bizler o günleri en iyi hatırlayanlarız. Şimdi günlerdir, haftalardır Gazze yaşıyor aynı durumu. “İnsani yardım koridorunu kapatıp elektriği, suyu, gıdayı kesen İsrail ve destekçilerine kim cevap verecek?” diye düşünürken 6 Şubat yaralarını saramadan, yarasını unutarak Gazze’ye Filistin’e destek vermek için çırpınan Türkiye, daha fazla sessiz kalamadı ve yardımlarını gönderdi. Kime veya kimlere ne kadar teşekkür etsek az. Günlerdir tüm Türkiye’de Filistin’e destek için toplananlar, “kahrolsun İsrail” sloganları atarak Filistin’in yalnız olmadığını göstermeye çalışırken, dünya şuan Gazze’de yaşananları bir film gibi seyretmek ile yetiniyor.
İki ayrı poşette evladının parçalanan cesedini taşıyan bir babanın feryadını duydunuz mu? O baba, poşetlerde domates taşımıyor ey dünya! Evladına ait cesedi taşıyor. Elinde bir parça ekmek ile karnını doyurmaya çalışırken şehit olan yavruların hesabını kimler verecek? Eli maşalı dünya liderleri sessiz kalırken bu katliama, Türkiye yine dik duruşunu göstermeye devam ediyor.
Acımız taze iken acınızı en iyi biz anlarız. 50 binin üzerinde kaybettiklerimiz oldu yaşanan depremler ile. En iyi biz biliriz evladını kaybeden annenin acısını. Öksüz, yetim kalan çocukların gözyaşlarını en iyi biz anlarız. Biz anlarız bir yudum suyu bulamayan sizleri ey Gazze, ey Filistin!
Günlerdir Gazze’ye Filistin’e gün doğmuyor. Evladının son nefesinde Kelime-i Şehadet vermesi için mücadele veren annenin “Allah büyüktür” sözlerini unutmayalım. Bombalanan caddelerde sokaklarda yıkılan binaların evlerin enkazlarında “Abdullah, Abdullah” diyerek oğluna seslenen babaya destek veren Gazzelilerin “ağlama, hepimiz şehit olacağız” sözlerini unutmayalım ey dünya! Elinde Kuran-ı Kerim okurken bombalı saldırıda enkaz altında kalan ama elinden Kuran-ı Kerim’i bırakmayan şehide dualarının kabul olması dileği ile çocuklar ölmesin, sivil katliam olmasın.