Nasrettin Hoca’nın iki oğlu varmış, oğullarından biri çömlekçilik yaparak geçimini sağlarmış. Hoca bir gün oğlunu ziyarete gitmiş. Oğlunun düşünceli olduğunu gören Hoca nedenini sormuş.
Oğlu, “Baba çok heyecanlıyım, bütün paramı bu çömleklere yatırdım. Hava güneşli olur da kururlarsa zengin olacağım. Yağmur yağarsa hepsi çatlayacak, anam ağlayacak.” demiş.
Hocanın canı sıkılmış, diğer oğlunun yanına, tarlaya gitmiş. Bu oğlu da tarlanın kenarında oturmuş kara kara düşünüyormuş. Hocanın geldiğini görünce, “Baba hoş geldin, hiç sorma bütün paramı bu tarlaya bağladım, eğer yağmur yağarsa zenginim, kuraklık olursa her şeyimi kaybedeceğim, anam ağlayacak.” demiş.
Nasrettin Hoca canı sıkkın eve dönmüş. Halini gören karısı, “hayrola Hoca çok dertli görünüyorsun” deyince Hoca, “asıl dert senin, sen kendi halini düşün. Yağmur yağsa da yağmasa da oğlanlardan birinin anası ağlayacak” demiş.
Toplum olarak da halimiz Nasrettin Hoca’nın evinden farklı değil.
Üzüntülerimizi ve sevinçlerimizi yaşarken, kayıplarımızı ve kazançlarımızı hesaplarken bencillik yapmaktan vazgeçemiyoruz.
Denge problemimiz var. Üstelik bunun akademik eğitim seviyemiz ile bir alakası yok.
Toplumsal değerlere olan saygı akademide verilmez. Bizler saygısızlığı tercih ettikçe ortaya çıkan denge problemini ortadan kaldıracak bir akademisyen yoktur.
Toplumu toplum yapan değerler vardır ve bu değerlerin başında aile gelir.
Herhangi bir ailenin almış olduğu herhangi bir karar bizleri mutlu edebilir, üzebilir, sinirlendirebilir. Bizi hangi ruh halinin içine sokarsa soksun “bana ne” demeyi öğreneceğiz. Eğer alınan karar da bir sorumluluğumuz yoksa susmayı öğreneceğiz.
Bu noktada da tam olarak sorumluluklarımızı ne kadar bilip ya da bilmediğimiz hususu ortaya çıkıyor. Haddimizi hududumuzu bilmiyoruz.
Ömrü mücadeleyle geçmiş insanları yargılarken sadece bir soru sorarak toplumsal iyileşme başlatabileceğimizin farkında bile değiliz.
“Bu insan bunları yaşarken ben neredeydim, ne yapıyordum?” Hepsi bu!
Elbette yağmur yağsa da yağmasa da birisinin anası ağlayacak. Yaşayıp göreceğiz!
Aklınızdan soru işaretleri eksik olmasın…