Yönetimin transferdeki sessizliğini geçen hafta bu satılardan kendi minvalimde birkaç cümleyle eleştirmiştim.
Artık sahadaki icraatla meşgul olacağımız için yapacağımız eleştiri ya da övgüler de bu dönemde ete kemiğe bürünecek.
Açıkçası benim için ‘kim haklı, kim haksız’ durumu bu süreçten sonra çokta anlam taşımıyor.
İnşallah herkes haksız, başkan haklı çıkar da şehrin en önemli ortak paydası elimizden kayıp gitmez!
İlk yarıda toplanan 22 puanın vermiş olduğu dayanılmaz hafifliğin serkeşliğine kapılan yönetimin haklı duruma geleceğini pek sanmıyorum ama yine de peşin hükümlü olmayalım biz.
Çünkü karşımızda yaptığı en büyük yanlışlar da bile şansı yaver giden bir başkan var.
Gelelim Osmanlı maçıyla ilgili kendi bakış açımızdan öngörü mahiyetindeki birkaç yoruma…
Ligin ilk yarısında taşın yağını çıkaran Erol Bulut, ikinci yarıda da aynı mantaliteyle takımını sahaya süreceğini zaten söylemişti.
Biz bundan şunu anlamalıyız…
Oyun boyunu kısma uğraşı içerisinde, 90 dakika boyunca 11 futbolcusuyla topun gerisinde durmaya çalışan bir takım…
Sizce de mantıklı olan bu değil mi?
Yani bu kadrodan başka nasıl faydalanabilirsiniz ki?
Bu oyun sistemi bize kolay kolay maç kaybettirmez ama hiçbir 90 dakikayı da rahat izlettirmez.
Bugün Yeni Malatyaspor’un karşısında teknik adamlığını pek beğenmesem de İrfan Buz’la bir çıkış yakalayan ve her geçen gün üzerine koyan bir rakip olacak.
Malatya’nın ne yapıp edip oradan yenilmeden dönmesi lazım. Aksi bir sonuçta transfer dönemini boş geçen yönetim topun ucuna gelecektir ki, buda kulüp için iyi olmayacak bir sürece kapı açar.