Süper Lig İlhan Cavcav sezonu Galatasaray’ ın şampiyonluğu, Karabük, Gençlerbirliği ve Osmanlıspor’un düşmesi ile sonuçlandı. Düşenlere geçmiş olsun derken, Galatasaray’ı da kutluyorum. Süper Lige çıkan Erzurum B.B, Ankaragücü ve Çaykur Rize takımlarını tebrik ediyorum. Lige çıkmak ya da düşmek bu duyguları camia olarak iyi bilir ve takımların durumlarını anlarız.
Yabancıların istilasına uğramış bir lig oldu. Zaman zaman Türk oyuncu var mı, yok mu tartışması oldu. Bu sistemi biraz da yerli oyuncuları terbiye etmek için getirdiler. Fakat bu halde bile kendini kıymetli gören kapris yapanlar var. Yerli futbolcuların iş ahlakını ve iç disiplinini geliştirmeleri gerektiği gerçeğini görmek gerekir. Altyapı eğitimlerinde bu konuya yer verilmelidir. Almanya’da 3 milyon Türk’ten futbolcu çıkarken, 81 milyondan neden ‘çıkaramıyoruz’ u düşünmek gerekir. Günün şartlarında saha var, malzeme var, artık başaramayanların tartışılması gerekir.
Bu yıl çıktığı Süper Lig’de kalma hedefi ile başlayan takımımız bunu başarmıştır. Her birimi ile bunda pay sahibi olanları kutlarım. Transfer hataları, 1. Lig’den gelen oyuncularımız sayesinde ön plana çıkmadı. Dia, Barazite, Farnolle, Dening, Diallo birer hataydı. Cissokho içinse eh işte dediğimizde geriye Mina, Chabeke, Boutaib kalmış oluyor. Doria ve Giba devre arası transferi faydaları oldu. Bu analizden sonra mevcutlar bu lige çabuk uyum sağlayıp iyi performans göstermeselerdi ne olurdu diye düşünmek gerekir. Bundan gerekli ders çıkarılarak transfer politikamızı güncellemeliyiz.
Ertuğrul Sağlam sonrası Karabük’ten alınan puanlar bizim şoktan çıkışımız oldu. Düşünün Başakşehir Karabük’e yenildiği için şampiyon olamadı. Bunu da Malatyalı hocalar başardı. Erol hoca ile birlikte gerçekçi bir oyun anlayışına bürünen takımımız ilk yarının son iki maçında Galatasaray ve Kayseri’den aldığı 6 puanla büyük oranda ligde kalmak için avantaj yakalamış oldu. Zaten rakibi kalesine yaklaştırmayan, fazla pozisyon vermeyen savunma anlamında oyunu tutan yapımızla elde ettiğimiz puanlarla bunu başarmış olduk.
Ertaç, Sadık, Murat Yıldırım, Azubike, Pereira kendilerinden beklenenin üstüne çıktılar. Gidene kadar Yalçın, Aytaç ve Adem iyi performans gösterdiler. Futbolcuların bu yılki başarıdaki yüzdeleri en fazla olandır. İkinci olarak teknik heyet sonrasında da yönetim, taraftar ve spor basını eşit oranda sıralanırlar. Tabi bu benim görüşüm illa ki sizler farklı düşünebilirsiniz.
Son maçta yönetim iftar yemeği vereceğini söyleyerek taraftarı sahaya çağırmıştı. Az sayıda taraftar olmasına rağmen yemek dağıtımındaki organizasyon tam bir fiyasko oldu. Güzel bir şey olsun istenmişti elbette. Dağıtımda ki hata ve kusura bakmayın söylemek zorundayım, insanımızdaki aç gözlülük bu güzelliği gölgelemiş oldu. Bir çok insan iftar edemedi. Böyle bir organizasyon yapacaksanız önce ‘nasıl dağıtmalıyız’ diye düşünmelisiniz.
Esen kalın…