Baro Başkanı seçildiğimizde, Belediye Başkanı, önceki Baro Başkanımız Cemal Akın’ı ziyarete gittik.
Adliye yolunda araç yolu, yaya yolu belli değil. Çocuk anasının elini bıraksa arabanın altına gidecek. Oraya bir kaldırım yapılmalı. Oto parkımız kullanışsız, burası bir elden geçirilmeli dedim.
Başka sorunları da söyledim. Şimdi, MASKİ genel Müdürü olan o zamanki Fen İşleri Müdürünü aradı,
-Baro Başkanı burada. Gitmem diyor. Gideceksin, ne buyuruyorsa yapacaksın dedi.
Sadece bir gün sonra, Adliye’ye yaklaştım. Baktım kaldırım taşları gelmiş.
Adliye’nin trafik polisi beni görünce,
-İşte başkan, işte icraat dedi.
Belediye, otopark alanı içindeki lüzumsuz eklentileri söktü, çevresine duvarlar ördü, duvarların üstüne yüksek korkuluklar yaptı, giriş, çıkışın otomatik kapılarını yaptı, zeminine asfalt döşedi, beyaz çizgilerini çizdi.
Bir kez de buradan teşekkür edeyim Cemal başkanımıza, vekilimize.
Başsavcı yapım sırasında beni aradı,
-Ya başkanım, siz bu binayı başımıza yıkacaksınız, bize bir şey söylemeden yıkıyor, yapıyorsunuz dedi.
Onunla paylaşsam, bürokrasi çarkı dönmeye başlayacak, bakanlığa yazalım süreci başlayacak ve bir şey yapamayacağız.
Aynı Başsavcı, Adliye binası içindeki iletişim kablolarını değiştirmek için usta çalıştırırken de engel çıkardı. Çalışmaya başlayan ustayı bizden habersiz kovmuş.
Aradım,
-Başsavcım, biz ne yapıyoruz siz ne yapıyorsunuz? O ustayı biz ne zorla bulduk. Adliye koridorlarında barodan avukat çağırmak için ahizeyi alıp bağıran mübaşirlerin sesinden vatandaş rahatsız oluyor, siz olmuyor musunuz? Duvardaki kablo yetersizmiş, onu söküp yeterlisini takacağız. Sizden para pul da istemiyoruz dedim.
İşi yaptırdık. Koridorlardaki ahize mi neyse onu kaldırıp, sözgelimi,
-Ömerrrr… Avukat İrfan Atasoy orada mı? diye, Ömer Beyin de,
-Gelmediiii… diye bağırmaları kesildi.
Yerine, normal, iki kişinin telefonda konuşma sesi geldi.
Adliye duvarlarına, Baroya Tv. ekranları koyup duruşmaların ekrandan okunmasını sağlamak istedik. Firmayı bulduk, fiyatı kararlaştırdık, sözleşmeyi imzaladık, Bakanlıktan onay uzadığı için feshettik.
Aynı Başsavcı, Cumhuriyet Bayramı töreninde,
-Başkan bey, ziyaretimize gelmediniz deyince,
-Siz geleceksiniz önce, bizde adet böyle dedim.
Bir sorun nedeniyle gitmek zorunda kaldım. Çekmeceden gazeteler çıkardı,
-Ya basın, Baro Başkanına ne kadar yer veriyor dedi…
TEDAŞ’a yazdım.
Adliye’nin önündeki caddenin elektrik direkleri hem görüntü kirliliği hem de tehlike arzediyor. Bu direklerin sökülmesi, tellerin toprak altına alınması lazım dedim.
Bir hafta, on gün sonra baktım Adliye yolunda çalışma var. Sordum.
-Direkleri sökeceğiz. Teller toprak altına alınacak dediler.
Akın Başkandan sonra, Çakır Başkan geldi Belediyeye.
Hayırlı olsun ziyaretine gittik.
O da, Baro’muza geldi. Dedim ki,
-Başkanım, Adliye çevresi çok berbat. Burada DGM var. Önemli davalar görülüyor. Bu davalar ulusal televizyonlarda haber oluyor. Buradan görüntüler yayımlanıyor. Ayrıca Türkiye’nin doğusuyla batısının yolu buradan geçiyor. Bu mezbele hal, Malatya olarak, gelip geçenlerin zihnine yerleşiyor. Şuraları bir düzene sokun.
-Başkanım Malatya’nın her sokağını, her caddesini yapacağım. Burayı da yaparım.
-Burası çok önemli, buradan başlayın dedim ısrarla. Uğurluyorduk, arabasına binerken,
-Ya Başkanım, senden kurtulmak çok zor dedi….
Malatya’nın bütün sokak ve cadde yollarını imar ve ihya projesine Adliye çevresinden başladı ve pırıl, pırıl yaptı buraları.
Burayı gezmeye geldiğinde, basının önünde,
-Başkanım elinize sağlık. Bu caddenin fotoğrafını çektim, Baro Web Sitemize koydum. Sekreterime, “Bura neresi?” diye sordum, tanıyamadı dedim. Bu sözlerim basınımızda da aynen çıkmıştı.
O beğenmediğimiz Adliye binamızı mumla arıyoruz şimdi.
Ama o yok, o enkaz…
Şimdi, vatandaşlarımızın temsilcisi, yargıyı yaşatan üç damardan biri olan avukatlar da öyle.
Ofisleri yıkık, mahkemeleri savruk, moralleri bozuk.
Hakim, savcı, koltuğunda oturur, olan avukata olur.
O, uzak diyarlardaki mahkemeler arasında savrulur.
Avukat daralırsa, yargı da, adalet de, daralır, kalp hastası olur.