Oturduğumuz yerden eleştiri yapmayı hepimiz seviyoruz.
Topçuyu, popçuyu, marangozu, doktoru, başbakanı, mühendisi, hakemi…
Kendi kusurumuza bakmadan önümüze her gelene çok güzel fatura kesiyoruz.
Sahi ya, neden iğneyi önce kendimize batırmıyoruz?
Hafta sonu Yeşiltepe’ye amatör büyükler küme maçlarını seyretmeye gittim.
Belki çoğu şehirde olmayan 3 tane sentetik saha yan yana Malatya futboluna hizmet veriyor.
Bu alanın Malatya’ya kazandırılmasında emeği geçenlerden Allah razı olsun.
Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’nün kontrolündeki bu alan deyim yerindeyse şehirde oynanan futbol müsabakalarının yüzde 80’nine ev sahipliği yapıyor.
Üstelik bu alanda Ampute futbol karşılaşmalarına özel sentetik saha dahi var.
Yılın her mevsiminde amatör branşlarda bütün takımlar hem antrenmanlarını hem de iç saha müsabakalarını bu sahalarda oynuyor.
Bu kadar yoğun şekilde kullanılan, altyapılara sporcu yetişecek böylesi bir komplekste çevre düzenlemesi ve saha temizliği maalesef bu şehre yakışmıyor.
Son yıllarda yapılan yatırımlar sayesinde evet yüksek standartları yakalamış olabiliriz.
Ama bu alanlar biz sahipleri tarafından hor şekilde kullanılıyor.
Demirspor-Battalgazi Belediyespor maçı oynandığı esnada çevrede olan bitenleri kolaçan ettim.
200 dolayında seyirci gerek tribünden gerekse saha kenarından oynanan karşılaşmaları ilgiyle izliyordu. Hakem kararlarını beğenmeyince karara tepkiler, rakip futbolcunun hareketine sözlü sataşmalar havalarda uçuşuyordu.
Orada maç oynayan kimler?
Battalgazilisi de Malatya’nın çocuğu, Demirsporlusu da. Maçın hakemi de Malatyalı saha kenarındaki antrenörler de. Bu insanlara karşı yapılan hakaretlerin ardı arkası yok. Kime küfrettiğinizi sanıyorsunuz?
Tel örgü kenarından laf söylediğiniz futbolcunun ya da hakemin yakını da tıpkı sizin gibi tribünde maç izliyor. Onlar da sizin izlemeye geldiğiniz yakınıza ya da sempatisini beslediğiniz takıma sövse güzel olur mu?
Bu cahilce davranışları bırakın!.
Edep lütfen, seviye resmen yerlerde. Düşünmeden konuşan, boş boş o güzel tesisleri işgal edenleri gördükçe kahroldum.
Bunları tribünlerdeki koltukların üzerine basarak elindeki çekirdeğin kabuğunu yere atan insanların yapması sizce ne kadar doğru?
Milyonluk tesislere böyle mi sahip çıkıyoruz?
Yapma gözünün yağını yediğim abim-kardeşim, amcam-dayım yapma!
Bunları illa birilerinin yazması çizmesi gerekmiyor.
Senin o ayağınla bastığın koltuğa çekirdeği kabuğunu attığın sentetik sahaya kavuşmanın hayalini kuran Şırnaklı, Mardinli, Bitlisli, insanlar var…
Sözüm tüyü bitmemiş yetimin hakkını unutanlara…