Açlık Oyunları filmini bilmeyen var mı?
Bilmeyenler için anlatayım:
Bir grup insan herhangi bir alana bırakılır ve hepsi hayatta kalmak için birbirlerini öldürür. “Eğlence” için yapılan bu oyun her yıl festival havasında geçen bir sürede geçer ve geriye sadece bir kişi kalana kadar oyun içinde herkes birbirini öldürür.
Kalan tek bir kişi ise ödülüne kavuşur.
Tabi filmde bu, sonradan 2 kişinin hayatta kalması kuralına vs dönüşür de, kafa karıştırmayalım.
Bu oyun size bir şey hatırlattı mı?
***
Gladyatörleri de duymuşsunuzdur.
Hayatta kalmak için herkes birbirini öldürür, güçlü olan kazanır ve geriye kalan tek kişi ödülüne kavuşur:
ÖZGÜRLÜĞÜNE…
Peki, bu size bir şey hatırlattı mı?
***
Hatırlatmadıysa ben bağdaştırayım.
Hafta içi hemen her akşam izlediğimiz bir program var.
Fragmanlarına dikkat edin:
“Hayatta kalmak için savaşıyorlar!”
Ne dikkat çekici bir slogan değil mi.
Her oyunda bir grup bir ödüle gidiyor ve sezon sonunda da güçlü olan kazanıyor.
Ödülüne kavuşuyor.
Evet evet, Survivor’dan bahsediyorum.
Açlık oyunlarından farkı, burada adamlar ölmüyor. Ama deyim yerindeyse açlıktan ölüyorlar. Gladyatörlerdeki gibi kimse kılıçtan da geçmiyor ama güçlü olan hayatta kalıyor.
Açlık…
İnsanların üzerinden prim yapmayı bırakamadığı yegane silah…
Bitmek bilmeyen açlık oyunları; kapitalizm olgusuyla karşılaşılan tüm kapılar.
Haa, bu arada, “Sen de mi Acun düşmanısın?” gibi cümleleri duyar gibiyim.
Ne münasebet efendim, bana ne Acun’dan…
Ne tür bir açlık bizi “açlık”ları izlemeye bayılır kılıyor, ben bunu anlayamıyorum.
Neden?
Dışarıya baktığınız pencereyi değiştirin ve tam arkanızdaki pencereden bakın.
“Açlık”ları izlemeyi talep ettiğiniz için Survivor’lar var.
Survivor için değil, sizin için aç kalıyor bu insanlar.
Turabi açlık çekene kadar hanginiz tanıyordunuz onu?
Diyeceksiniz ki; “Açlık Oyunları filminde de, gladyatörlerin oyunlarında da bir zorundalık var ama Survivor’da yok?”
Yanılıyorsunuz…
Günümüzün hastalığı “popülarite” o kadar zorunlu bir hale geldi ki, bunun en kısa ve en etkili yolu artık Survivor gibi programlardan geçiyor, biz kabul etmesek de.
Bunları isteyen ve daha fazlasını bekleyen de biziz ayrıca…
Pencereleriniz açık olsun…