Nazar değer diye çok dillendirmemeye çalışıyorum ancak artık söylemek gerek herhalde.
Yılların özlemi sona eriyor ve Malatyaspor şampiyon oluyor.
Yıllardır takımın peşini bırakmayan şanssızlıklar bizi bile usandırmıştı ama şeytanın bacağı sonunda kırıldı. Her ne kadar lige başladığı zamanlarda gösterdiği performans ile taraftarın tepkisini çekse de, Evkur Yeni Malatyaspor Malatyalıların hayallerini gerçekleştiriyor.
Yalnız İstanbul’un takıma uğurlu geldiğini de kabul etmek lazım. İkinci yarıdan itibaren kendi sahasında oynayacağı maçları İstanbul’daki statlarda oynayan sarı-kırmızılı takımı taraftar orada da sahipsiz bırakmadı ve kendi evini aratmadı. Malatya’dan İstanbul’a maça gidenlerin yanı sıra İstanbul şartlarında takımın peşinde koşan taraftarlara kocaman bir alkış…
Bir takım tutmak kolaydır ama o takıma gönül vermek ve iyi günde kötü günde yanında olmak zordur. Bizim taraftarımız bunun hakkını verdi ve hal böyle olunca şampiyonluk yolu göründü.
Tabi teknik adam İrfan Buz’un hakkını inkar etmek mümkün değil. Tüm eleştirilere kulaklarını kapatıp yoluna baktı ve takımı yarı yolda bırakmak yerine direndi. Buz’un başarı inadı bize şampiyonluğu getirdi.
Koca bir şehir + yönetim + siyasiler + futbolcular + teknik heyet= Şampiyon Evkur Yeni Malatyaspor.
Heyecanla bekliyorum şimdi şehrin sarı kırmızıyla donatılacağı günü, günler süren karşılamaları, kutlamaları, şampiyon sarhoşu olan ve bir sezon boyunca bu yolda ant içen sarı kırmızıların mutluluğunu…
Mutluluğa gölge düşürmek isteyenler illa ki olacaktır ama fırsat vermemek lazım.
Yeni stada şampiyonluk çok yakışacak. Ve yeni sezonda Süper Lig takımlarının arasında yer almak, anılmak ve onlarla başarısına başarı katmak hem Malatya’ya hem de Malatyaspor’a iyi gelecek.
Bu yola baş koyanların gözü aydın.
O zaman ne diyoruz 1-2-3-4 Malatya Şampiyon…