DOLAR

8,7841$%0.18

EURO

10,3319%0.06

STERLİN

12,0794£%0.09

GRAM ALTIN

493,87%0,62

ÇEYREK ALTIN

7.832,35%0,87

BİTCOİN

389109฿%2.09033

Öğle Vakti a 12:24
Malatya PARÇALI AZ BULUTLU 13°
  • Adana
  • Adıyaman
  • Afyonkarahisar
  • Ağrı
  • Amasya
  • Ankara
  • Antalya
  • Artvin
  • Aydın
  • Balıkesir
  • Bilecik
  • Bingöl
  • Bitlis
  • Bolu
  • Burdur
  • Bursa
  • Çanakkale
  • Çankırı
  • Çorum
  • Denizli
  • Diyarbakır
  • Edirne
  • Elazığ
  • Erzincan
  • Erzurum
  • Eskişehir
  • Gaziantep
  • Giresun
  • Gümüşhane
  • Hakkâri
  • Hatay
  • Isparta
  • Mersin
  • istanbul
  • izmir
  • Kars
  • Kastamonu
  • Kayseri
  • Kırklareli
  • Kırşehir
  • Kocaeli
  • Konya
  • Kütahya
  • Malatya
  • Manisa
  • Kahramanmaraş
  • Mardin
  • Muğla
  • Muş
  • Nevşehir
  • Niğde
  • Ordu
  • Rize
  • Sakarya
  • Samsun
  • Siirt
  • Sinop
  • Sivas
  • Tekirdağ
  • Tokat
  • Trabzon
  • Tunceli
  • Şanlıurfa
  • Uşak
  • Van
  • Yozgat
  • Zonguldak
  • Aksaray
  • Bayburt
  • Karaman
  • Kırıkkale
  • Batman
  • Şırnak
  • Bartın
  • Ardahan
  • Iğdır
  • Yalova
  • Karabük
  • Kilis
  • Osmaniye
  • Düzce
a
Bu Sabah TV
Bu Sabah TV
Whatsapp İhbar Hattı

RİZE DE YAĞMUR YAĞAR

Kıymetli kardeşlerim, sevgili canlarım…nasılsınız iyi misiniz? Muhabbetle selamlıyorum sizi.

Hasbihan Et

RİZE DE YAĞMUR YAĞAR

Kıymetli kardeşlerim, sevgili canlarım…nasılsınız iyi misiniz?

Muhabbetle selamlıyorum sizi.

Kazancınız az da olsa, çok da olsa evinizden sevgi, saygı, anlayış, yetingenlik, kanaatkarlık, huzur eksik olmasın.

Kebap değil de biber kızartması yeseniz ekmekle, ağzınızın tadı hep güzel olsun.

Ben Karadeniz’de, Rize İmam Hatip Lisesinde yedi sene sosyal bilgiler öğretmenliği yaptım.

“Rize’de geçiriyorum günlerimi

Bir yanım yeşil

Bir yanım mavi

Rize’de uğurluyorum gençliğimi

Her yanım ıslak

Gözlerim kupkuru” diye dizeler de yazdım orada.

O zamanlar hamsiye bakınca, Malatya’da öğlen vakti domatesle ekmek yiyen inşaat işçileri, seyyar satıcılar, çıraklar, kalfalar gelirdi aklıma.

Fırına tele takılmış biber gönderen, sıcak ekmekle o biberleri iştahla yiyen esnaflar gelirdi.

Acıkınca ne de güzel yenirdi sıcak çarşı ekmeğiyle…

Mesela, bizim Malatya’da ne kadar biber kızartması yeniyorsa, Rize’de de ondançok hamsi kızartması yenir!

Öğrencilerime sorardım kaç günde bir hamsi yiyorsunuz diye.

Hergün yiyenler daha çoktu sanki .

Sabah yiyip gelenler de vardı.

Tabii çeşit çeşit pişirmesi var hamsinin.

“Pilavın, böreğin, çorban pek hoştur

Seni görmeyeli millet serhoştur!” diye yazılmış dizeler de var.

Hamsi çıktı mı, diğer balıklar karaya vurur sanki Rize’de.

Palamutmuş, lüfermiş, istavritmiş kimse yüzüne bakmaz.

Kar suyu denize karışmadan hamsiyi yemeyeceksin derler.

Çocukluğumdan bilirim…

Malatya’da, yazın öğlen saatlerinde evlerden biber kızartması kokusu taşardı sokaklara, Rize sokaklarına yayılan hamsi kokusu gibi…

Ben şimdi nasıl anmam çocukluğumun mis gibi biber kızartması kokan Malatya sokaklarını, Binbaşıoğlu, Niyazi, Yatı Mektep sokaklarını…

Şimdi diyeceksiniz ki, hamsiyle biber kızartması bir olur mu?

Evet doğru.

Yemesi bir olsa da beslemesi bir olmaz tabii.

Ben de zaten bunun için düşünürdüm hemşerilerimin hamsiye karşılık biber kızartması yemelerini, domates ekmek yemelerini.

Bağımsızlık, eşitlik, adalet, kalkınma ateşiyle yanıyorum.

12 Eylül olmuş…

Ortalık buza kesmiş.

Pu desen donuyor.

“Kapatıyorum radyoyu

Kötü haberler yinelenmesin

Uyumak istiyorum

Kimse gürültü etmesin!” diye şiirler yazdığım zamanlar.

Giresun’da polis olan abim gelmiş okula, beni görmeye.

Dersten çıkmamı beklerken, okulun gözü, kulağı açık hademesi Osman Efendiyle yan yana gelir. “Ben polisim. Selahattin Sarıoğlu’nu soracağım sana. Müdür bey sana sormamı istedi.Nasıldır?” diye sormuş.

Osman Efendi, polis kimliğini görmek isteyip gördükten sonra, “Selahattin Beyin bir tek kusuru var, o da namaz kılmaması!” demiş…

Rizeliler çok dürüsttür. Çok açık sözlüdür. Nettir.

Rizeliler çalışkandır.

Erinme, üşenme, adam sende diye bizde çok olan bu huyların hiç biri onların yanına yaklaşamamıştır.

Çalışmaktan vakar etmezler, utanmazlar.

Bir müteahhit tanıdığım vardı. Mersedes arabasıyla geldi. Üstünü değişti. Sırtıyla, basamak yerine tahta çakılmış merdivenden, üst katlara biriket taşımaya başladı.

Gözlerimle gördüm.

Aracın gitmediği yamaçlara, tepelere evler yaparlar.

Akşam kamyonun indirdiği kumu, çakılı kadın, erkek bir olup torbalara kor, sabaha kadar, sırtlarıyla dereyi de geçip tepeye taşırlar.

Şu şiirimi o duygularla yazdım…

“Kız senin ayak bileklerin

Öyle ne de çok kalın

Kaç ton çay çektin

O gözler de ne güzel

Ne çok yeşile baktın

O ne baştan başa yabansılık

Hiç mi kitap görmedin

Kız sen Rize’nin hepsisin

Türkiye’nin yarısı.”

Sözgelimi, şu ağacın yapraklarını sayabilir misin desen Malatya’da birine,  sana güler. Rizeli hayır demez. Erinmez dal dal sayar bitirir.

Çalışkanlık budur işte!

Dilek’te bir gün derdiğim ayvaları, çuvala koyup sırtımla eve taşırken nişan yüzüğümü düşürmüş olduğunu fark ettim.

“Ben bu yüzüğü bulacağım!” deyip, aramaya başladım. Geldiğim yola şöyle bir bakarak ayvaların dibine gittim.

Ayvaların dibini sonbaharın döktüğü yapraklar, kurumaya yüz tutmuş otlar doldurmuştu.

Bölüm bölüm ayırarak, pirincin taşını ayıklar gibi sabırla aramaya başladım.

Bir süre sonra yüzük ortaya çıktı!

Erinmeyeceksin, üşenmeyeceksin, “olmaz” demeyeceksin, vakit geçirmeden işe koyulacaksın.

Ben hukuk fakültesini kazandığımda, arkadaşlar,“Ooo, beş altı sene biter mi?” demişlerdi.

Ben de onlara, “hukuka gitsem de, gitmesem de beş altı sene geçecek nasıl olsa” demiştim.

Felsefe öğretmeni bir arkadaş, “Yurtta sabahlayan öğrenciler tıp ve hukuk öğrencileriydi.” deyip, bir apartmanı göstererek,“Sen o okulu bitir, ben kendimi bu binadan aşağı atacağım.” demişti…

Peşin hükümlü değil, geniş görüşlü olmak, umut kırıcı değil, teşvik edici olmak gerekmez mi!

Öğretmenliğe atanma kuralarımız çekilecekti.

Ankara’ya geldik. Benimle birlikte kardeşim de atanacaktı.

“Neresi olursa olsun, her yer vatan parçası.” Diyor, yer seçmiyordum.

Öğlen arası oldu. Yemeğe gittik. Biraz gecikmiştik. Geldiğimizde kardeşimin kurasının çekildiği, tayinin Ordu’ya çıktığını öğrendik.

Ordu’yu duyunca ve abim de Giresun’da olunca, ben de o çizgide bir yer olsa iyi olur, beraber gider geliriz demeye başladım.

Adım okundu, sahneye koştum.

Bir hanım öğretmen adayı, “Ay sen vallahi Rize’yi çekeceksin” dedi bana.

Çektim, Rize çıktı.

“Rize’de yağmur yağar

Her şey büyür Anam

Sevgi, hasret ve isyan

İçimdeki her şey şimdi anadan üryan.

İşte gene yağıyor onu tam göremiyorum

Pencerem buğulu

Penceremde damlacıklar yol yapmış

Penceremin önünde bir kumru var

Yağmurdan kaçmış…”

YORUMLAR

s

En az 10 karakter gerekli

Sıradaki haber:

ADIM ADIM ŞERİAT…

HIZLI YORUM YAP

r

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.