DOLAR

13,4569$%-0.12

EURO

15,2908%0.04

STERLİN

18,3007£%0.1

GRAM ALTIN

795,84%0,30

ÇEYREK ALTIN

1.284,00%1,15

BİTCOİN

479916฿%1.07923

İmsak Vakti a 06:08
Malatya KAR YAĞIŞLI -3°
  • Adana
  • Adıyaman
  • Afyonkarahisar
  • Ağrı
  • Amasya
  • Ankara
  • Antalya
  • Artvin
  • Aydın
  • Balıkesir
  • Bilecik
  • Bingöl
  • Bitlis
  • Bolu
  • Burdur
  • Bursa
  • Çanakkale
  • Çankırı
  • Çorum
  • Denizli
  • Diyarbakır
  • Edirne
  • Elazığ
  • Erzincan
  • Erzurum
  • Eskişehir
  • Gaziantep
  • Giresun
  • Gümüşhane
  • Hakkâri
  • Hatay
  • Isparta
  • Mersin
  • istanbul
  • izmir
  • Kars
  • Kastamonu
  • Kayseri
  • Kırklareli
  • Kırşehir
  • Kocaeli
  • Konya
  • Kütahya
  • Malatya
  • Manisa
  • Kahramanmaraş
  • Mardin
  • Muğla
  • Muş
  • Nevşehir
  • Niğde
  • Ordu
  • Rize
  • Sakarya
  • Samsun
  • Siirt
  • Sinop
  • Sivas
  • Tekirdağ
  • Tokat
  • Trabzon
  • Tunceli
  • Şanlıurfa
  • Uşak
  • Van
  • Yozgat
  • Zonguldak
  • Aksaray
  • Bayburt
  • Karaman
  • Kırıkkale
  • Batman
  • Şırnak
  • Bartın
  • Ardahan
  • Iğdır
  • Yalova
  • Karabük
  • Kilis
  • Osmaniye
  • Düzce
a
Bu Sabah TV
Bu Sabah TV
Whatsapp İhbar Hattı

EVDE KAL MALATYA

Bu hafta nostaljik bir yazı değil de günümüze atıf yapacağım bir anı yazısı yazmayı uygun gördüm.

Hasbihan Et

Bu hafta nostaljik bir yazı değil de günümüze atıf yapacağım bir anı yazısı yazmayı uygun gördüm.

Umarım sıkılmazsınız.

Şu korona denen illetin hayatımızı zehir ettiği şu günlerde, benim başımdan geçen tam da trajikomik diyebileceğim bir olayı anlatmak istiyorum:

Bu olay benim kanser illeti ile boğuştuğum günlerde, kemoterapi almaya gittiğim hastanede gerçekleşti.

Kemoterapi odaları nasıldır bilir misiniz?

Yan yana sıralanmış, baba koltuğu tabir edilen, sırt kısmı yatırılabilen çok rahat koltuklardan ve serum askılıklarından oluşan sade ve büyükçe odalardır. Bu koltuklarda yan yana oturan hastalar seruma katılmış ilaçlarını alırlar ve beş, altı saat kadar olan bu süreçte de ister istemez birbirleriyle sohbet etme fırsatı bulurlardı…

Kemoterapi günüm gelmiş, hastanede, koltuğuma uzanıp gözlerimi kapatmış ve ilk temizleme serumunu almaya başlamıştım ki yan koltuğa birinin geldiğini hissettim.

Selamünaleyküm diyen davudi bir sesle kendime geldim.

Kırk yaşlarında, yakası yarıya kadar açık, gömleğinin üstüne giydiği yeleği, omuzuna attığı ceketiyle ve de arkasına bastığı ayakkabısıyla Malatya tabiriyle eski kulağı kesiklerden diyebileceğim bıçkın bir ağır abiydi gelen…

Selamdan sonra sohbetimiz başladı. Akciğer kanseri teşhisi koyduklarını ama kendisinin buna inanmadığını, kendinin aslan gibi sağlıklı olduğunu ve sigarayı çok içtiğinden bahsetti, ilk kemoterapisini alacağını söyledi. Bu sohbet sırasında onun da boş su olarak verilen ve damarları temizlediği söylenen boş temizleme serumu bağlanmıştı.

Serumun yarısına geldiğimiz sırada:

“Yav ağabeg bu kemoterapi midir ne gızıl gurtdur adamı perişan ediymiş diyler. Bu ney ki adamı perişan ede. Bağh bana heç bi şey olmuyu.”

Ben “Gardaş, bu serum boş, hakiki ilaç daha sonra verilecek” dedimse de sözlerimi hiç önemsemeden devam etti:

“Sen bizi ne zannediysin ağabeg, biz yol yordam görmüş, feleğin çemberinden geçmişik, bi böyügü susuz devirmişik, bu ilaç ne ki. Ben bu serum şişelerini içerim, ağzımı da zumzuğumla siler giderim”.

Ne diyebilirdim ki, sadece gülümsedim ve koltuğuma uzanıp tekrar gözümü kapadım. Komşum bir süre daha konuştuktan sonra ses kesildi veya ben dalmıştım…

Aradan bir kaç saat geçmişti ki komşumun dürtmeleriyle uyandım.

Kısık sesle:

“Ağabeg p..ğhunu tökem bana bağh ölüyüm ellaham.”

Kafamı çevirdiğimde kıpkırmızı bir yüz ve yardım isteyen mahzun bir bakışla karşılaştım. Hemşirelere seslendim gelip ilgilendiler ve biraz rahatladı.

Ben sana demiştim demeye çalıştım ama beni dinleyecek hali yoktu. Ben de sustum normale dönmesini bekledim.

Büyük konuşmalarına pişman olduğu her halinden belliydi.

Serumlar bitip evine gidene kadar hiç konuşmadık, vedalaştık 21 gün sonra buluşmak üzere ayrıldık…

21 gün sonrayı iple çekiyordum. Mutlaka aynı gün ve aynı saatte gelmesi gerekiyordu. Ben hastaneye gittiğimde gelmiş ve yerine oturmuştu. Ben de yanına oturdum.

“Nasıl geçti” diye sordum?

“Ağabeg, ben ettim sen etme, bu nasıl bi şeymiş? Üç defa ölüyüm diye ambülans çağırmışlar”…

Bu defa, “Ben sana bu ilaçların ağır olduğunu, bu işin yiğitlikle alakasının olmadığını söylemiştim değil mi” dedim.

“Haklıymışsın ağabeg cahallığh işte” dedi.

Kıssadan hisse:

Malatyalıların yiğitliğine sözüm yok ama

Bu korona virüsü, yiğit miğit dinlemiyor ha. Haberiniz ola…

Devlet elinden geleni yaptı, artık sıra sizde…

Yeter bu vurdumduymazlığınız, anlayın artık, başka Türkiye yok…

SELAM OLSUN KENDİ VE TOPLUM SAĞLIĞINI DÜŞÜNEREK EVDE KALAN MALATYALILARA…

Atilla KANTARCI

YORUMLAR

s

En az 10 karakter gerekli

Sıradaki haber:

YEŞİL VADİ’DE KORONA ETKİSİ

HIZLI YORUM YAP

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.