Nerede o eski bankalar!

Yaşlandıkça eskiye daha çok atıf yapar olduk galiba, nostalji kelimesi eskiden çok bir şey ifade etmezken şimdi sanki hayatımızın bir parçası oldu.

Yaşlılığın emareleri bunlar olsa gerek!!!

Rahmetli Mıho Osman sıcak bir yaz gününde, Vali beyin yemek davetine icabet eder!

Hava sıcak, Vali Bey garsondan buz getirmesini ister.

Buz getirilir, Vali bey bardağına bir buz parçası atar, hava çok sıcak dolayısıyla buz her zamankinden daha çabuk eriyince, Vali bey bu nasıl buz, hemen eridi der demez Osman Abi taşı gediğine koyar:

-"Nerede o eski buzlar." Vali Beg...

Şurası bir gerçek ki, teknolojinin hayatımıza girmesiyle hayatın çok kolaylaştığını inkar etmek insafsızlık olur.

Ama sanki işin duygusal boyutu biraz ihmal ediliyor gibi.

Eskiyi bilmeyenlerin işin bu yönünü anlamalarını çok da beklemiyorum.

Bu gözü görmeyene maviyi anlatmak gibi bir şey.

Bankalarımızı ele alalım…

Bankacılık işlemlerinin büyük çoğunluğu teknolojiyle,

Yani makinelerle yapılmakta,

Kötü mü?

Kesinlikle hayır, mükemmel uygulamalar bunlar.

Ama çok soğuk geliyor bana çünkü işin içinde duygu yok.

Basıyorsun düğmeye alıyorsun sıra numaranı beklemeye başlıyorsun. 567, 568, 569, hadi sıra bizde, hurra, hücum!!!

Yıllar önce rahmetli babaannemle gittiğimiz bir banka şubesi geldi hatırıma.

Banka ismi vermeyeyim ama yerini tarif edersem, sanıyorum anlayanlar anlayacaktır.

Önünden hastane minibüslerinin kalktığı, Turfanda İş Hanı’nın olduğu yerde faaliyet gösteren bir banka.

Girer girmez ikinci müdür Kamuran hanımın ayağa kalkarak,

-Zehra hanım! hoş geldiniz diyen sesiyle ve gülümseyen yüzüyle, karşılanırdınız,

-Şöyle bu tarafa doğru buyurun.

Yönlendirmesiyle, bir anda kendinizi Kamuran! hanımın masasında sade kahveler söylenmiş, hal hatır sormalara bile geçilmiş halde bulurdunuz...

Sanki bankaya misafirliğe gitmişsiniz gibi çaylar, kahveler içilir, sohbetler edilir sonra işiniz halledilirdi...

Sizde insan olmanın ve insan yerine konulmanın tatlı huzuruyla evinizin yolunu tutardınız ...

Sizce hangisi daha insancıl...

Şimdi bankalarda çaydan kahveden vazgeçtim...

Size ‘hoşgeldiniz’ diyen...

Ondan da vazgeçtim;

Gülümseyen bir memur veya memureye rastlıyor musunuz?

Selam olsun Malatya'mın her daim güler yüzlü insanlarına...

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner52